ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਕੁਂਭਜਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕੁੰਭਜਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖਿਆ।
ਕੁਟਰੈਰਰ੍ਜੁਨੈਰ੍ਨਿਂਬੈਃ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਧਵੇਗੁਦੈਃ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਅਰਜੁਨ, ਨਿੰਬ, ਪਾਰਿਭਦਰ, ਧਵਾ ਤੇ ਗੁਦਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵੈ ਰਾਮੋ ਹ੍ਯਕृਤਵ੍ਰਣਸਂਯੁਤਃ
ਉਥੇ, ਰਾਮੋ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਜਖਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ੍ਤਿਮਿਤੋਦਸਰਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਾਫ ਝੀਲ।
ਨਨਾਮ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਵਾਭਿਧਾਨਂ ਸਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਾਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਨਮਸ੍ਤੇ ਲੋਕਭਾਵਨ
''ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਛਾਣੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ।''
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਗਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਯਾਸਨਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਆਗਤ ਦੇ ਬੋਲ ਕਹੇ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰੀ, ਤਪ, ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ।
ਭਵਤ੍ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੀਸ਼ ਕੁਸ਼ਲਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਮृਗਸ਼੍ਚੈਕੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਮਧ੍ਯਮੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਹਿਰਨ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟੋ ਭਵਚ੍ਛਰਣਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਕਵਚ ਮਮ ਸਾਧਯਤੋ ਗੁਰੋ
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਕਵਚ ਮੈਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਯਾ ਵਦ
ਪਰ ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾਈ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮृਗੋਕ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ ਹृਦਾ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਿਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੀ।
ਵਿਚਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਸ੍ਵਵਚੋਮृਤੈਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚ ਰਿਤੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਉਪੋਧਾਤ ਪੈੜੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਗਵ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਪੰਜਤ੍ਰੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕੁਂਭਸਂਭਵਃ
ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ।
ਯੋ ਯਤੇਤ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਛੇਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਂ ਨਾਗਰਾਚੈਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਪਾਤਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਨਕਾਦ੍ਯਾ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋ ਜਾਜਲਿਃਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਨਕ ਆਦਿ, ਨਾਰਦ, ਗੌਤਮ, ਜਾਜਲੀ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ,
ਏਤੇ ऽਨ੍ਯੇ ਚ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਾ ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨਮੁਖਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਸਿੱਧ, ਵਾਤਸਿਆਨ ਆਦਿ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ,
ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਾਗੈਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਹ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਹ, ਨਾਗ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇਯਂ ਭੂਮਿਰ੍ਮਹਾਭਾਗ ਭੂਤਧਾਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਤ੍ਪृਚ੍ਛਤਿ ਸਾ ਭੂਮਿਃ ਸ਼ੇषਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹੀਧਰਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਧਰਤੀ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਮਹੀਧਰ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਤ੍ਸ ਕृष੍ਣਪ੍ਰੇਮਾਮृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਵਾਰਾਹਾਦ੍ਯਵਤਾਰਾਣਾਂ ਚਰਿਤਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵਾਰਾਹ ਆਦਿ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਧਰਾ ਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਦृष੍ਟਾ ਤਂ ਧਰਾਧਰਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਬੱਚੇ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਂ ਜਨ੍ਮ ਪੁਂਸਾਮਪਿ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜੌਕਸਾਮ੍
ਨੰਦਾ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਜਨਮ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਯੋਪਾਧਿਨਿਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਂਤਿ ਨਾਮਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਵਿਜੈ ਦੇ ਉਪਾਧੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਕਈ ਨਾਂ ਹਨ।