ਵਿਰਰਾਮ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਰਾਮਮਨਾ ਤੁਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਭੂਚ੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਨ੍ਤੁਂ ਕृਤਮਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਹਰ੍षਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰੇਮ ਵਿਸ੍ਮਿਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕੀਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਚਕਾ ਰਾਤਿਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਧਿਆਨ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਤਾਵਤ੍ਤਤ੍ਪृष੍ਠਸਂਲਗ੍ਨਂ ਮृਗਯੁਗ੍ਮਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ, ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਹਿਰਣ ਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯਾਗਾਦਗਸ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਂਮੁਖਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹਿਰਣ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਪਦ੍ਗਤਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਝੀਲ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਤ੍ਵੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚ੍ਯਂਭੋ ਜਗਾਮਾਗਸ੍ਤ੍ਯਸਂਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਂਪੂਰਯਿਤੁਂ ਕੁਣ੍ਡਾਨਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਧੇਃ
ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕੂੰਡੇ ਭਰਨ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਕੁਂਭਜਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕੁੰਭਜਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖਿਆ।
ਕੁਟਰੈਰਰ੍ਜੁਨੈਰ੍ਨਿਂਬੈਃ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਧਵੇਗੁਦੈਃ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਅਰਜੁਨ, ਨਿੰਬ, ਪਾਰਿਭਦਰ, ਧਵਾ ਤੇ ਗੁਦਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵੈ ਰਾਮੋ ਹ੍ਯਕृਤਵ੍ਰਣਸਂਯੁਤਃ
ਉਥੇ, ਰਾਮੋ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਜਖਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ੍ਤਿਮਿਤੋਦਸਰਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਾਫ ਝੀਲ।
ਨਨਾਮ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਵਾਭਿਧਾਨਂ ਸਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਾਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਨਮਸ੍ਤੇ ਲੋਕਭਾਵਨ
''ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਛਾਣੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ।''
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਗਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਯਾਸਨਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਆਗਤ ਦੇ ਬੋਲ ਕਹੇ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰੀ, ਤਪ, ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ।
ਭਵਤ੍ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੀਸ਼ ਕੁਸ਼ਲਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਮृਗਸ਼੍ਚੈਕੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਮਧ੍ਯਮੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਹਿਰਨ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟੋ ਭਵਚ੍ਛਰਣਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਕਵਚ ਮਮ ਸਾਧਯਤੋ ਗੁਰੋ
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਕਵਚ ਮੈਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਯਾ ਵਦ
ਪਰ ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾਈ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮृਗੋਕ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ ਹृਦਾ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਿਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੀ।
ਵਿਚਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਸ੍ਵਵਚੋਮृਤੈਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚ ਰਿਤੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਉਪੋਧਾਤ ਪੈੜੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਗਵ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਪੰਜਤ੍ਰੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕੁਂਭਸਂਭਵਃ
ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ।
ਯੋ ਯਤੇਤ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਛੇਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਂ ਨਾਗਰਾਚੈਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਪਾਤਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।