ਕੇਨੈਤੌ ਕਾਰਣੇਨਾਹੋ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੌ ਚਕਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚਿੰਤਤ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੱਕੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ?
ਚੇਨੈਤੌ ਜਲਪਾਨੇ ऽਪਿ ਪਸ਼੍ਯਤਸ਼੍ਚਕਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਪਾਣੀ ਪੀਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੌਕਸ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਤੇ ਖਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੌ ਕਮ੍ਪਯੁਕ੍ਤੌ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਿਮੌ
ਸਾਫ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਸਂਯੁਤੋ ਰਾਮੋ ਯਾਵਤ੍ਤੌ ਚਾਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ
ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਥਾਂ ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯੇ ਭਯਂ ਨੈਵਾਵਯੋਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਵੀਰ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰੋ ਹਿ ਮੁਨਿਨਾ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੇਵਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਗਸ਼੍ਚੋਵਾਚ ਹਰ੍षੇਣ ਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਵਕਾਮ੍
ਹਿਰਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਜਾਨੇ ऽਹਮਪਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਕ ਬਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸਚਾਨੇ ਨ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤ੍ਰਾਤੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਭਯਾਤੁਰਃ
ਜੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਨਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਬਾਘ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ।
ਪਿਤਰਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਤਿਕਾਮੋ ਹ੍ਯਗਮਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪੁਰਾ ਹ੍ਯਯਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਗਤੋ ऽਸੌ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਸ ਕृਪਾਲੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਭਾਜ੍ਯ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵੀਯਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਮੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋ ऽਯਮਤ੍ਰਾਗਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਮੇਤ੍ਰਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਾਨਿ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਕਾਰਣਂ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਾਵ ਵੈ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਮਤਾ
ਇੱਥੇ ਕਾਰਨ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਿਵ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕਾ ਦੀ ਭਗਤੀ,
ਬਲੇਰ੍ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਬਲੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਭਗਤੀ,
ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਮੁਨੀਸ਼ਾਨਾਂ ਮਨ੍ਵਾਦੀਨਾਂ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹਨ,
ਮਧ੍ਯਭਕ੍ਤਿਰਯਂ ਰਾਮੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਮਪਰਾਯਣਃ
ਇਹ ਮੱਧਮ ਭਗਤੀ ਹੈ—ਰਾਮ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਯਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਸਾ ਮृਗੀ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਰਗੀ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਰ੍ਹਦृਗ੍ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤਵ ਕਥਂ ਸਂਜਾਤਂ ਤਦ੍ਵਦਾਧੁਨਾ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਜਾਗਿਆ? ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸ।
ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਿਯੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਜਾਯਤੇ
ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਗਿਆਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ਚਾਯਂ ਕृष੍ਣਾਭਕ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਭਾਰਗਵ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯੈਵ ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ऽਭੂਦ੍ਰਾਸਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਲਈ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਤਦਪਿ ਜ੍ਞਾਨਗੋਚਰਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਹਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਵਚਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਹਿਤਂ ਹ੍ਯਪਿ ਵਰ੍षਾਯੁਤਾਯੁਤੈਃ
ਕਵਚ, ਮੰਤ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵੀ,
ਕृष੍ਣਪ੍ਰੇਮਾਮृਤਂ ਨਾਮ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਭਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਕ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਭਗਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।