ਗਤਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਉਥੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਮੱਧ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵੇਖੀ।
ਵ੍ਯਾਧਸ੍ਯ ਮृਗਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਤਪ੍ਤੋ ऽਤਿਪੀਡਿਤਃ
ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਆਇਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰਸਸ੍ਤਟਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਰਾਮ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਗਿਆ।
ਉਭੋ ਤੌ ਪਿਬਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਲਂ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮਾਨਸੌ
ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡਰ ਹੋਇਆ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਵਿष੍ਟਂ ਰਾਮਂ ਭਾਰ੍ਗਵਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਰਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ।
ਸ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਰਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਥਮੇਤਸ੍ਯ ਹਨ੍ਮ੍ਯੇਤੌ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮृਗਯਾਮृਗੌ
ਉਹ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਯਾਤ੍ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਹਿਆ, ਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਰ੍ਕਯਾਮਾਸ ਮੇਧਾਵੀ ਕਿਮਤ੍ਰ ਭਯਕਾਰਣਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਇੱਥੇ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?'
ਕੇਨੈਤੌ ਕਾਰਣੇਨਾਹੋ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੌ ਚਕਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚਿੰਤਤ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੱਕੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ?
ਚੇਨੈਤੌ ਜਲਪਾਨੇ ऽਪਿ ਪਸ਼੍ਯਤਸ਼੍ਚਕਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਪਾਣੀ ਪੀਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੌਕਸ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਤੇ ਖਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੌ ਕਮ੍ਪਯੁਕ੍ਤੌ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਿਮੌ
ਸਾਫ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਸਂਯੁਤੋ ਰਾਮੋ ਯਾਵਤ੍ਤੌ ਚਾਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ
ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਥਾਂ ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯੇ ਭਯਂ ਨੈਵਾਵਯੋਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਵੀਰ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰੋ ਹਿ ਮੁਨਿਨਾ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੇਵਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਗਸ਼੍ਚੋਵਾਚ ਹਰ੍षੇਣ ਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਵਕਾਮ੍
ਹਿਰਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਜਾਨੇ ऽਹਮਪਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਕ ਬਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸਚਾਨੇ ਨ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤ੍ਰਾਤੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਭਯਾਤੁਰਃ
ਜੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਨਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਬਾਘ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ।
ਪਿਤਰਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਤਿਕਾਮੋ ਹ੍ਯਗਮਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪੁਰਾ ਹ੍ਯਯਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਗਤੋ ऽਸੌ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਸ ਕृਪਾਲੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਭਾਜ੍ਯ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵੀਯਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਮੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋ ऽਯਮਤ੍ਰਾਗਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਮੇਤ੍ਰਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਾਨਿ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਕਾਰਣਂ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਾਵ ਵੈ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਮਤਾ
ਇੱਥੇ ਕਾਰਨ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਿਵ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕਾ ਦੀ ਭਗਤੀ,
ਬਲੇਰ੍ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਬਲੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਭਗਤੀ,