ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭੂਪ ਸਰ੍ਵਾਘੌਘਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸ਼ਿਵਮੁਖਾਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ।
ਕਣ੍ਠੇ ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਬਾਹੌ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗਲ 'ਤੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚੋ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਿਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਸੂਰ੍ਯਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਜਪੇਯ ਰਿਵਾਜ—
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
—ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨਾਸ੍ਯਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਕਲਾਮਪਿ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਿਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚੋ ਵਿਜਯੀ ਸ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਿਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੁ ਕਵਚਂ ਵਤ੍ਸ ਨ ਦੇਯਂ ਸਂਕਟੇ ऽਪਿ ਚ
ਇਹ ਕਵਚ, ਪਿਆਰੇ, ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।
ਇਦਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਵਚਂ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਭਵਾਨ੍ਭਵ
ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ।
ਯਦਿਦਂ ਕਵਚਂ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮਨਾਮਯਮ੍
ਇਹ ਕਵਚ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵਤਸ੍ਤੁ ਕृਪਾਪਾਤ੍ਰਂ ਜਾਤੋ ऽਹਮਧੁਨਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਸਮਾਪਿਤੋ ਵੀਰਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਵੀਰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਉਭੌ ਤੌ ਸਮਰੇ ਵੀਰੌ ਜਘਟਾਤੇ ਕਥਂ ਗੁਰੋ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਗੁਰੂ ਜੀ?
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਚਕਾਰ ਮਾਧਨਂ ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਉਵਾਸਪੁष੍ਕਰੇ ਰਾਮ ਸ਼ਤਵਰ੍षਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਆਨੀਯ ਕਾਨਨਾਦ੍ਭੂਪ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਦਕृਤਵ੍ਰਣਃ
ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਵਿਭੁਂ ਕृष੍ਣਂ ਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਗਤਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਉਥੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਮੱਧ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵੇਖੀ।
ਵ੍ਯਾਧਸ੍ਯ ਮृਗਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਤਪ੍ਤੋ ऽਤਿਪੀਡਿਤਃ
ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਆਇਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰਸਸ੍ਤਟਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਰਾਮ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਗਿਆ।
ਉਭੋ ਤੌ ਪਿਬਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਲਂ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮਾਨਸੌ
ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡਰ ਹੋਇਆ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਵਿष੍ਟਂ ਰਾਮਂ ਭਾਰ੍ਗਵਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਰਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ।
ਸ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਰਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਥਮੇਤਸ੍ਯ ਹਨ੍ਮ੍ਯੇਤੌ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮृਗਯਾਮृਗੌ
ਉਹ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਯਾਤ੍ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਹਿਆ, ਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਰ੍ਕਯਾਮਾਸ ਮੇਧਾਵੀ ਕਿਮਤ੍ਰ ਭਯਕਾਰਣਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਇੱਥੇ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?'