ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਦੇਵ ਜਮਦਗ੍ਨਿਃ ਪਿਤਾ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਿਥਿ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਾ ਧੇਨੁਸ੍ਤਂ ਮृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਵਾਂ ਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਗਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਾਤਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਰੁਦਦ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਰੋਈ।
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਦੇਵ ਹ੍ਯਹਮਪ੍ਯਾਗਤੋ ਵਨਾਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਵੀ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਆ ਗਿਆ।
ਸਾਂਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ऽਜੀਵਯਤ੍ਪਿਤਰਂ ਮਮ
ਉਹ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਦੇਵ ਸਾਤ੍ਵਯਨ੍ਮਾਤਰਂਸ੍ਵਕਾਮ੍
ਦੇਵ ਨੇ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਵਚਨ ਕੀਤਾ।
ਤਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਮਹਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਉਨੀ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਹਾਦੇਵੋ ਹ੍ਯਤੋ ਨਾਥ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਣਮਿਹਾਗਤਃ
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ।
ਬਭੂਵਾਨਮ੍ਰਵਦਨਸ੍ਛਿਨ੍ਤਯਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਮੂੰਹ ਝੁਕਾ ਕੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਵੈਰਸਾਧਕਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਕੋਪੇਨ ਸਾਹਸਸ੍ਤੇ ਮਹਾਨ੍ਬਟੋ
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ।
ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ ਯੇਨ ਰਾਵਣੋ ऽਪਿ ਨਿਰਾਕृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਭੰਵਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਵਣ ਵੀ ਥੱਲੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਵੀਰ੍ਯਾ ਚ ਤਂ ਕਥਂ ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਨ ਚਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਸਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਅਭ੍ਯਧਾਦ੍ਭਦ੍ਰਯਾ ਵਾਯਾ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸੁਤਂ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਨੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤੇ ਕਵਚਂ ਚ ਮਹਾਮਤੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਕਵਚ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭੂਪਾਂ ਮਹੀਂ ਚਾਪਿ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰੇਗਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਨਾਮ ਕਵਚਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਵਿਜੈ ਦੇ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਬੜਾ ਅਚੰਭਤ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਵਾਰੁਣਂ ਤਥਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ, ਅਗਨੀ ਅਸਤਰ, ਵਾਯੁ ਅਸਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਅਸਤਰ ਵੀ,
ਗਦਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਸ਼ੁਂ ਸ਼ੂਲਂ ਦਣ੍ਡਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਪਰਸ਼ੂ, ਸ਼ੂਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਡੰਡਾ,
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਿਵ, ਦੁਰਗਾ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਸਿਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਵਚਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਵਚ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ,
ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਗਾਤ੍ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਭृਗੂਦ੍ਵਹਃ
ਭਰਿਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਭਾਰ੍ਗਵਚਰਿਤੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ, ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਬਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕਵਚਂ ਵਦ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਵਚ ਦੱਸੋ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਦ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸਾਧਕਾਨਾਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਹ ਮੰਤਰ ਵੀ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਤੇ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਃ
ਇਹ ਮਹਾ-ਮੰਤਰ, ਜੋ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਕृष੍ਣ ਉਦਿਤੋ ਵਿਨਿਯੋਗੋ ऽਖਿਲਾਪ੍ਤਯੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਦੇਵੀਤਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ऋषਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਜਗਤੀ ਦੇਵੋ ਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਛੰਦ ਜਗਤੀ ਹਨ; ਦੇਵਤਾ ਰਾਜੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਵੋ ਮੇਸ਼ਿਰਃ ਪਾਤੁ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਯ ਨਮਃ ਸਦਾ
ਓਂਕਾਰ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ; ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ।