ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਚਿਰਰਾਤ੍ਰਾਯ ਬਹੁਕਲ੍ਯਾਣ ਭਾਜਨਮ੍
ਤੂੰ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੀਵੇਂਗੀ ਤੇ ਕਈ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਕਦਾਰ ਬਣੇਗੀ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਗੌਰਵਾਦ੍ਧਰ੍षਮਵਾਪੁਸ੍ਤਨਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਯਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਤੇ ਤੁ ਪਰਿਤਃ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਡੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੁਤਾਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਨਿਮਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਨਨੇਕਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਗਨ ਆਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨ।
ਨਿषੇਦੁਃ ਸਹਿਤਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਜੀਵਿਤਂ ਪਿਤੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ।
ਵਿਧੇਰ੍ਬਲੇਨ ਮਤਿਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗਚ੍ਛਦ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਕਲਾਸੁਰਵਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਯਥਾਹਤਾਨ੍ਮृਤਾਨ੍ਦੇਵੈਰੁਤ੍ਥਾਪਯਤਿ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣੀਤਮਨੁਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ऽਦ੍ਯਾਪੀਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਕੁਝ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਦਵਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੁਃਖਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਤ੍ਥਾਯਾਸ੍ਮੈ ਦਦੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਰਮਾਸਨਮ੍
ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕਿਮਿਦਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ?' ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਜੀਵਿਨ੍ਯਾ ਵਿਨਯਾ ਤਂ ਸਿषੇਚ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚਰਨ੍ਨਿਦਮ੍
ਸੰਜੀਵਿਨੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ।
ਤੇਨਾਸੌ ਜੀਵਤਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤ ਇਵਚੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥਾਵਥਾਰ੍ਚੀਕਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਗ੍ਰਰੁਰਿਵਾਪਰਃ
ਫਿਰ ਅਰਚੀਕ ਉੱਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦੂਜਾ ਗੁਰੂ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਨਨਾਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨृਪਤੇ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਧਨ੍ਯੋ ऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਹਂ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਭਗਵਨ੍ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਤਵ ਮਾਨਦ
ਭਗਵਾਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾऽਨੀਤਂ ਰਾਮੇਣਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ ਲਿਆਇਆ।
ਤਜ੍ਜਲਂ ਸ਼ਿਰਸਾਧਤ੍ਤ ਸਕੁਟੁਂਬੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੁष੍ਟੇਨ ਪਾਤਕਮ੍
ਭਗਵਾਨ, ਉਸ ਮੰਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ?
ਸਾਧੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਮਹਾਮਤੇ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਾਧੂ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਤੇ
ਲੰਮਾ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚ ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤਵਾਨਘ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ—
ਦ੍ਵਿਜਾਪਰਾਧਤੋ ਮੂਢ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਯਂ ਰਾਮੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯਨृਪਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਇਹ ਰਾਮ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਣੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਮਾਦੁਰਃ ਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਾਤਰ੍ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਭਾਵਿਨੋਰ੍ऽਥਸ੍ਯ ਚ ਬਲਾਤ੍ਕਰਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਮਾਨਦ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਾਦ੍ਧਰੇਰਂਸ਼ਾਲ੍ਲਬ੍ਧਬੋਧੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਜੋ ਹਰਿ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ।