ਅਨੁਗਨ੍ਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ऽਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਰਹਿਤਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿष੍ਯੇ ਵਿਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਇਉਂ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੀ।
ਯਥਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿष੍ਯੇ ਪਰਤ੍ਰਾਪਿ ਸਹਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇਉਂ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੀ।
ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਮਮ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤृਲੋਕਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥਿਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਪ੍ਰਤਿਭੂਯ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਥ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਨੁਗਨ੍ਤੁਂ ਮਨੋਦਧੇ
ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ।
ਸਮਾਭਾष੍ਯਾਤਿਗਂਭੀਰਾ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰੀਣੀ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਬੋਲਿਆ।
ਮਾ ਕਾਰ੍षੀਃ ਸਾਹਸਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਪਿਆਰੀਏ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਨਪਸੰਦ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵੋ ਜੀਵਨ੍ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਮਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰ; ਜਿਹੜੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਨ੍ਤਰੀਕृਤ੍ਯ ਕਿਞ੍ਚਿਦੇਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਣ ਵਾਲੀਏ,
ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਚਿਰਰਾਤ੍ਰਾਯ ਬਹੁਕਲ੍ਯਾਣ ਭਾਜਨਮ੍
ਤੂੰ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੀਵੇਂਗੀ ਤੇ ਕਈ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਕਦਾਰ ਬਣੇਗੀ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਗੌਰਵਾਦ੍ਧਰ੍षਮਵਾਪੁਸ੍ਤਨਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਯਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਤੇ ਤੁ ਪਰਿਤਃ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਡੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੁਤਾਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਨਿਮਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਨਨੇਕਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਗਨ ਆਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨ।
ਨਿषੇਦੁਃ ਸਹਿਤਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਜੀਵਿਤਂ ਪਿਤੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ।
ਵਿਧੇਰ੍ਬਲੇਨ ਮਤਿਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗਚ੍ਛਦ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਕਲਾਸੁਰਵਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਯਥਾਹਤਾਨ੍ਮृਤਾਨ੍ਦੇਵੈਰੁਤ੍ਥਾਪਯਤਿ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣੀਤਮਨੁਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ऽਦ੍ਯਾਪੀਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਕੁਝ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਦਵਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੁਃਖਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਤ੍ਥਾਯਾਸ੍ਮੈ ਦਦੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਰਮਾਸਨਮ੍
ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕਿਮਿਦਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ?' ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਜੀਵਿਨ੍ਯਾ ਵਿਨਯਾ ਤਂ ਸਿषੇਚ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚਰਨ੍ਨਿਦਮ੍
ਸੰਜੀਵਿਨੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ।
ਤੇਨਾਸੌ ਜੀਵਤਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤ ਇਵਚੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥਾਵਥਾਰ੍ਚੀਕਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਗ੍ਰਰੁਰਿਵਾਪਰਃ
ਫਿਰ ਅਰਚੀਕ ਉੱਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦੂਜਾ ਗੁਰੂ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਨਨਾਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨृਪਤੇ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਧਨ੍ਯੋ ऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਹਂ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਭਗਵਨ੍ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਤਵ ਮਾਨਦ
ਭਗਵਾਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾऽਨੀਤਂ ਰਾਮੇਣਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ ਲਿਆਇਆ।
ਤਜ੍ਜਲਂ ਸ਼ਿਰਸਾਧਤ੍ਤ ਸਕੁਟੁਂਬੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।