ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਨृਪਤੇਰ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਨਪਾਨਸਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਮਧੁਮਾਂਸਪਯੋਘृਤਾਦ੍ਯੈਃ
ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਚੰਗੇ ਪਕਵਾਨ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਆਦਿ ਮਿਲੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਨਰਪਤੇਰਨੁਯਾਯਿਨਸ੍ਤੇ ਨਾਨਾਵਿਧੋਚਿਤਸੁਖਾਨੁਭਵਪ੍ਰਤੀਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ।
ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਯ ਰਤ੍ਨਨਿਕਰੈਰਤਿ ਸ਼ੈਭਿ ਭਦ੍ਰਂ ਨਿਦ੍ਰਾਮਸੇਵਤ ਨਰੇਦ੍ਰ ਚਿਰਂ ਪ੍ਰਤੀਤਃ
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਖੱਟਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਨੀਂਦ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇਰ੍ऽਜੁਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਉਪੋਧਾਤ ਤੇ ਪਾਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਸਤਾਈਂ ਅਧਿਆਇ।
ਪ੍ਰਵੋਧਯਿਤੁਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਜਗੁਰੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਤ੍ਯਯੇ
ਉਸਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਜਕ ਦੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਸਮਸ੍ਤਸ਼੍ਰੁਤਿਸੁਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ, ਸੁਰੀਲੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਜਗੁਰ੍ਗੇਯਂ ਮਨੋਹਾਰਿ ਤਾਰਮਨ੍ਦ੍ਰਲਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ-ਹੌਲੇ ਸੁਰ ਤੇ ਲੈ ਸੀ।
ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਂ ਵਿਵਿਧਾ ਵਾਚੋ ਬੁਬੋਧਯਿषਵਃ ਸ਼ਨੇਃ
ਜੋ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ।
ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਯਾ ਨੂਨਂ ਤਵ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂਬੁਜਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੀ ਹੈ—
ਤਮਾਂਸਿ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯੁਦਯਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਲਂ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤਿਵੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ-ਬੁਧੀ, ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜਾਗ ਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਦੌ ਸ਼ੇषਸ਼ਯਨਾਦ੍ਯਥਾਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਦੀ ਖੱਟ 'ਤੇੋਂ ਉਠਦਾ ਹੈ—
ਚਕਾਰਾਵਹਿਤਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜਯਾਦਿਕਮਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਦੂਰ੍ਵਾਞ੍ਜਨਾਦਰ੍ਸ਼ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਾਲਮ੍ਬਨਾਨਿ ਚ
ਉਸਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਬ, ਕਾਲਾ ਅੰਜਨ, ਦਰਪਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚ ਪੁਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਤਸ੍ਥੇ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਰਚਿਤਾਞ੍ਜਲਯੋ ਰਾਜਨ੍ਨੇਮੁਸ਼੍ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਨਾਮ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਰੀਟੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਚਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਤਾਜ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤਂ ਸਾਮ੍ਨਾ ਤਮੁਵਾਚਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਕਿਹਾ, 'ਬੈਠ ਜਾਓ।'
ਉਵਾਚ ਰਜਨੀ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾ ਸੁਖੇਨ ਤਵ ਕਿਂ ਨृਪ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?'
ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮृਗਸਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਨਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਨੁ ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੰਮ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਔਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਵਤੋ ਨੂਨਂ ਸਾ ਗੌਰਵਸਮੁਨ੍ਨਤਿਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉੱਚ ਮਾਣ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਤਂ ਭੂਯੋ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਮਹਿਮਾ ਯੇਨ ਵਿਸ੍ਮਿਤਂ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤੋ ਨ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸੈਨਿਕਾ ਮੇ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਮੇਰੇ ਸੈਨਿਕ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਧ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨੂਨਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਚਮਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਹਿ ਲੋਕਾਨਾਮਵਸ੍ਥਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਸਾਰਿਆਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਹਾਲਤਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਨੁਜਾਨਾਤੁ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਸਂਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਤਰਾਂ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਸੈਨ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।