ਵਿਭੂਤਿਭੇਦੈਰਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੁਪਮਨਨ੍ਯਸਾਧ੍ਯਂ ਸੁਰਭਿਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍
ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਉੱਭਰ ਆਈਆਂ।
ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ੁਭ੍ਰਾਭ੍ਰਵਿषਕ੍ਤਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਘੈਃ ਪਰਿਵੀਤਮਨ੍ਤਃ
ਅੰਦਰੋਂ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪृਥਗ੍ਵਿਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਭਵਨੈਰਨੇਕੈਃ ਸਦ੍ਭਾਸਿਤਂ ਨੇਤ੍ਰਮਨੋਭਿਰਾਮੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤੁਲਾਕਪਾਟਰ੍ਗਲਕੁਡ੍ਯਦੇਹਲੀਨਿਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼ਾਲਾਜਿਰਸ਼ੋਭਿਤੈਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਤੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਰਾਜੂਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਕੰਧਾਂ, ਰਾਹਦਾਰੀਆਂ, ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਹਾਲਾਂ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਕੋਠਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ੍ਤਂਭੇषੁ ਕੁਡ੍ਯੇषੁ ਚ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਮਾਨੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਤੇ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਦਿਭਿ ਰਨ੍ਨਪਾਨੈਰੁਪੇਤਭਾਣ੍ਡੋਪਗਤੈਕਦੇਸ਼ੈਃ
ਇੱਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਭੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਨ੍ਨਗਰੋਪਮਾਨਂ ਬਭੌ ਵਧੂਭਿਸ਼੍ਚਮਨੋਹਰਾਭਿਃ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇਰ੍ऽਜੁਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਦੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਛਬੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਤੇषੁ ਗृਹੇषੁ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਦ੍ਯੋਗ੍ਯਨਾਰੀਨਰਵृਨ੍ਦਜਾਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੌਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਬਣਾਏ।
ਸਹਾਵਭਾਵਾਭਿਰੁਦਾਰਚੇष੍ਟਾਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਤਿਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਭਿਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਰੂਪ, ਸੋਭਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਯੌਵਨਭਰਾਸਵਲ੍ਗੁਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸ ਪ੍ਰੇਮਮਨ੍ਥਰਕਟਾਕ੍ਸ਼ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਚਲਾਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਰਮਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਦੇਵਾਙ੍ਗਨਾਤੁਲਿਤਸੌਭਗਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯਰੂਪਾਭਿਲਾषਮਧੁਰਾਕृਤਿਰਞ੍ਜਿਤਾਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ, ਨਰਮ ਤੇ ਰੂਹ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਕਰਤੀਆਂ ਸੋਹਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੋਣੀਭਰਾਕ੍ਰਮਣਖੇਦਪਰਿਸ਼੍ਰਿਤਾਸ੍ਮृਗਾਰਕ੍ਤਪਾਵਕਰਸਾਰੁਣਿਤਾਙ੍ਘ੍ਰਿਭੂਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਪਾਵਡਰ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਥਕ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣ।
ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਚੁਮ੍ਬਿਤਸਕੁਨ੍ਤਲਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਕਾਞ੍ਚੀਕਲਾਪਪਰਿਸ਼ਿਞ੍ਜਿਤਨੂਪੁਰਾਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਗੁੱਛਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹਾਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲੀ ਕੰਜੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।
ਭਾਵੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਨਿਜਪ੍ਰਿਯਧੈਰ੍ਯਬਨ੍ਧਸਰ੍ਵਾਪਹਾਰਚਤੁਰੇषੁ ਕृਤਾਨ੍ਤਰਾਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਾਵ-ਚਿਹਰੇ ਇੰਨੇ ਚਤੁਰ ਸਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਵੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਵੀਣਾਪ੍ਰਵੀਣਤਰਪਾਣਿਤਲਾਙ੍ਗੁਲੀਭਿਰ੍ਗਂਭੀਰਚਕ੍ਰਚਟੁਵਾਦਰਤੋਤ੍ਸੁਕਾਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਗਹਿਰੀ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਚਤੁਰ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਕਾਮਪ੍ਰਯੋਗਨਿਪੁਣਾਭਿਰਹੀਨਸਂਪਦੌਦਾਰ੍ਯਰੂਪਗੁਣਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਭਿਃ
ਉਹ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ, ਸੋਹਣੇ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਮੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਪੁਂਭਿਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਗੁਣਗਣੋਚਿਤਰੂਪਸ਼ੋਭੈਰੁਦ੍ਭਾਸਿਤੈਰ੍ਗृਹਚਰੈਃ ਪਰਿਤਃ ਪਰੀਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸੋਹਣੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੇ ਨੌਕਰ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪੌਰੈਰਸ਼ੇषਾਰ੍ਥਗੁਣੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਧ੍ਯਾਸ੍ਯਮਾਨਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਕਾਮੈਃ
ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਤੇ ਗੁਣ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ।
ਰਥਾਸ਼੍ਵਮਾਤਙ੍ਗਖਰੋष੍ਟ੍ਰਗੋਜਾਯੋਗ੍ਯੈਰਨੇਕੈਰਪਿ ਮਨ੍ਦਿਰੈਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਉਠਾਂ, ਬਲਦਾਂ ਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਲਈ ਕਈ ਮਹਲ ਤੇ ਘਰ ਸਨ।
ਵਿਪ੍ਰਾਦਿਕਾਨਾਂ ਰਥਿਸਾਰਥੀਨਾਂ ਗृਹੈਸ੍ਤਥਾ ਮਾਗਧਬਨ੍ਦਿਨਾਂ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਮਾਗਧ ਦੇ ਗਾਇਕਾਂ-ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਘਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਹਾਧਨੋਪਸ੍ਕਰਸਾਧੁਨਿਰ੍ਮਿਤੈਰ੍ਗृਹੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਗਣਿਕਾਜਨਾਨਾਮ੍
ਤੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਘਰ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਣਾਏ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਧ੍ਵਚੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤਾਕਿਕਾਭਿਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਃ ਪਟੈਰ੍ਮਣ੍ਡਪਿਕਾਭਿਰੁਨ੍ਨਤੈਃ
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਮੰਡਪ ਚਮਕਦੇ ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਾਨਾਰਵਾਢ੍ਯਰਮਣੀਯਤਟਾਕਵਾਪੀਸਰੋਵਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜਲੋਪਪਨ੍ਨੈਃ
ਕਈ ਸੁਹਣੇ ਪੋਖਰ, ਕੂਏਂ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।
ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰੋਪਿਤਮਨੋਰਮਨਾਗਕੇਤਕੀਪੁਨ੍ਨਾਗਚਂਪਕਵਨੈਸ਼੍ਚ ਪਤਤ੍ਰਿਜੁष੍ਟੈਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨਾਗ, ਕੇਤਕੀ, ਪੁੰਨਾਗ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਬਾਗ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਸਂਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਪਰਿਤੋਪਵਨਾਲਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਸ਼ੋਭਿਤਂ ਜਗਤਿ ਵਿਸ੍ਮਯਨੀਯਰੂਪੈਃ
ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੁਹਣੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਨੋਖੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਇਤ੍ਥ ਸੁਰਾਸੁਰਮਨੋਰਮਭੋਗਸਂਪਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਮਾਨਵਿਭਵਂ ਨਗਰਂ ਨਰੇਦ੍ਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਮੁਨਿਵਰੋ ਦ੍ਵਿਜਹੋਮਧੇਨ੍ਵਾ ਸਂਪਾਦਿਤਂ ਨਰਪਤੇ ਰੁਚਿਰਾਤਿਥੇਯਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸੋਹਣੀ ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਜਾ-ਜਨ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਮਧਿਪਤੇਸ੍ਤਰਸਾ ਸਮੀਪਂ ਸਂਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਂ ਮੁਨਿਸੁਤਸ੍ਤਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾ ਤਤੋ ਮੁਨਿਵਰੇਣ ਕृਤਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਃ ਸਂਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਪੁਰਵਰਂ ਸ੍ਵਕृਤੇ ਕृਤਂ ਤਤ੍
ਫਿਰ, ਉੱਚੇ ਮੁਨੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।