ਏਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮृਗਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ਹਿਂਸ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਨਕਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸ ਤਦਾ ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ,
ਅਵਤੀਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੋਯੇ ਸਬਲਵਾਹਨਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਿਆ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸਲਿਲਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪਾਣੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੀ ਕੇ,
ਵਿਕ੍ਰੀਡ੍ਯ ਤੋਯੇ ਸੁਚਿਰਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਬਲੋ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ,
ਆਲਂਬਪਾਨੇ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੌ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗੋ ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਸ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨੇਵ ਦਦृਸ਼ੇ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤੀਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦਾ ਕੰਢਾ ਵੇਖਿਆ,
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਦੂਰੇ ऽਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ ਕੇ ਠਹਿਰਾ ਦਿੱਤਾ,
ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ,
ਅਭਿਨਂ ਦ੍ਯਾਸ਼षਾ ਤਂ ਵੈ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਸਂਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਵਿਹਿਤਾਂ ਮੁਨਿਨਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਜੋ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ,
ਤਮਾਸੀਨਂ ਨृਪਵਰਂ ਕੁਸ਼ਾਸਨਗਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਬੈਠੇ ਮੁਨੀ ਨੇ, ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ,
ਸਹ ਸਂਕਥਯਂਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿ ਮਭਾषਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਮਗ੍ਰਵਾਹਨਬਲੋ ਹ੍ਯਹਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਤ੍ਵਂ ਤਪਃਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੁਮਾਤਿਥ੍ਯਮਦ੍ਯ ਮੇ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਚੇਤ੍ਖਲੈਃ ਸੈਨ੍ਯੈਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ—
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਕ ਪਲ ਰੁਕੋ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਹੂਯ ਤਾਂ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀਮੁਵਾਚਾਯਂ ਮਮਾਤਿਥਿਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ।'
ਦੁਦੋਹ ਨृਪਤੇਰਾਸ਼ੁ ਯਦ੍ਯੋਗ੍ਯਂ ਮੁਨਿਗੌਰਵਾਤ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਗਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਠੀਕ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਭੂਤਿਭੇਦੈਰਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੁਪਮਨਨ੍ਯਸਾਧ੍ਯਂ ਸੁਰਭਿਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍
ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਉੱਭਰ ਆਈਆਂ।
ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ੁਭ੍ਰਾਭ੍ਰਵਿषਕ੍ਤਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਘੈਃ ਪਰਿਵੀਤਮਨ੍ਤਃ
ਅੰਦਰੋਂ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪृਥਗ੍ਵਿਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਭਵਨੈਰਨੇਕੈਃ ਸਦ੍ਭਾਸਿਤਂ ਨੇਤ੍ਰਮਨੋਭਿਰਾਮੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤੁਲਾਕਪਾਟਰ੍ਗਲਕੁਡ੍ਯਦੇਹਲੀਨਿਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼ਾਲਾਜਿਰਸ਼ੋਭਿਤੈਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਤੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਰਾਜੂਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਕੰਧਾਂ, ਰਾਹਦਾਰੀਆਂ, ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਹਾਲਾਂ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਕੋਠਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ੍ਤਂਭੇषੁ ਕੁਡ੍ਯੇषੁ ਚ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਮਾਨੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਤੇ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਦਿਭਿ ਰਨ੍ਨਪਾਨੈਰੁਪੇਤਭਾਣ੍ਡੋਪਗਤੈਕਦੇਸ਼ੈਃ
ਇੱਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਭੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਨ੍ਨਗਰੋਪਮਾਨਂ ਬਭੌ ਵਧੂਭਿਸ਼੍ਚਮਨੋਹਰਾਭਿਃ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇਰ੍ऽਜੁਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਦੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਛਬੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਤੇषੁ ਗृਹੇषੁ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਦ੍ਯੋਗ੍ਯਨਾਰੀਨਰਵृਨ੍ਦਜਾਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੌਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਬਣਾਏ।
ਸਹਾਵਭਾਵਾਭਿਰੁਦਾਰਚੇष੍ਟਾਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਤਿਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਭਿਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਰੂਪ, ਸੋਭਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨ।