ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਵਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਸ ਰਾਜਾ ਨਿਜਸੈਨਿਕੈਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਆਕਰ੍ਣਕृष੍ਟਕੋਦਣ੍ਡਯੋਧਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਿਤੇषੁਭਿਃ
ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਉਦਗ੍ਰਵੇਗਪਾਦਾਤਖਡ੍ਗਖਣ੍ਡਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਸ਼ਾਕ੍ਤਿਕੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ
ਤਾਕਤਵਰ ਬਰਢੇ ਹੋਏ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਚਾ ਵਿਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਃ ਸਿਂਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸ਼ਰਭਾਦਯਃ
ਸ਼ੇਰ, ਰਿੱਛ, ਸਰਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਚੀਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ,
ਏਵਂ ਸਵਾਗੁਰੈਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਤਦ੍ਭਿਃ ਪਤਿਤੈਰਪਿ
ਕਈ ਜਾਨਵਰ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੇ ਜਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ,
ਆਤ੍ਤੈਰ੍ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਭੀਤੈਃ ਪ੍ਰਾਣਭਯਾਤੁਰੈਃ
ਕੁਝ ਜਾਨਵਰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨਾਲ ਚੀਕ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ,
ਵਰਾਹਸਿਂਹਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼੍ਵਾਵਿਚ੍ਛਸ਼ਕੁਲਾਨਿ ਚ
ਸੂਰ, ਸ਼ੇਰ, ਬਾਘ, ਭੇੜੇ ਅਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ,
ਕृष੍ਣਸਾਰਾਨ੍ਦ੍ਵੀਪਿਮृਗਾਨ੍ਰਕ੍ਤਖਡ੍ਗਮृਗਾਨਵਿ
ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ, ਟਾਪੂ ਦੇ ਹਿਰਣ, ਲਾਲ ਖੜਗ ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ,
ਬਾਲਾਨ੍ਸ੍ਤਨਨ੍ਧਯਾਨ੍ਯੂਨਃ ਸ੍ਥਵਿਰਾਨ੍ਮਿਥੁਨਾਨ੍ਗਣਾਨ੍
ਨੌਜਵਾਨ, ਦੂਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਧੂਰੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ,
ਏਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮृਗਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ਹਿਂਸ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਨਕਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸ ਤਦਾ ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ,
ਅਵਤੀਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੋਯੇ ਸਬਲਵਾਹਨਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਿਆ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸਲਿਲਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪਾਣੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੀ ਕੇ,
ਵਿਕ੍ਰੀਡ੍ਯ ਤੋਯੇ ਸੁਚਿਰਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਬਲੋ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ,
ਆਲਂਬਪਾਨੇ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੌ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗੋ ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਸ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨੇਵ ਦਦृਸ਼ੇ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤੀਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦਾ ਕੰਢਾ ਵੇਖਿਆ,
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਦੂਰੇ ऽਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ ਕੇ ਠਹਿਰਾ ਦਿੱਤਾ,
ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ,
ਅਭਿਨਂ ਦ੍ਯਾਸ਼षਾ ਤਂ ਵੈ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਸਂਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਵਿਹਿਤਾਂ ਮੁਨਿਨਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਜੋ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ,
ਤਮਾਸੀਨਂ ਨृਪਵਰਂ ਕੁਸ਼ਾਸਨਗਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਬੈਠੇ ਮੁਨੀ ਨੇ, ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ,
ਸਹ ਸਂਕਥਯਂਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿ ਮਭਾषਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਮਗ੍ਰਵਾਹਨਬਲੋ ਹ੍ਯਹਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਤ੍ਵਂ ਤਪਃਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੁਮਾਤਿਥ੍ਯਮਦ੍ਯ ਮੇ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਚੇਤ੍ਖਲੈਃ ਸੈਨ੍ਯੈਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ—
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਕ ਪਲ ਰੁਕੋ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਹੂਯ ਤਾਂ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀਮੁਵਾਚਾਯਂ ਮਮਾਤਿਥਿਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ।'
ਦੁਦੋਹ ਨृਪਤੇਰਾਸ਼ੁ ਯਦ੍ਯੋਗ੍ਯਂ ਮੁਨਿਗੌਰਵਾਤ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਗਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਠੀਕ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।