ਗਾਤ੍ਰਾਲ੍ਹਾਦਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਵੇਲਾਯਾਂ ਮਨ੍ਦਵਾਯੁਨਾ
ਜਦੋਂ ਹੌਲੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾ ਯਦਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਜਿਨਾਂਬਰਧਾਰਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਕਈ ਲੋਕ ਅਜੀਨ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅਖੰਡ ਜੂਆਂ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰੈषੇषੂਚ੍ਚਾਰ੍ਯਮਾਣੇषੁ ਹੂਯਮਾਨੇषੁ ਵਹ੍ਨਿषੁ
ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਕਾਰੇ ਤਮਸ੍ਤਪਨਤੇਜਸਿ
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਸਵਿਤਰ੍ਯੁਦਯਂ ਯਾਤਿ ਨੈਸ਼ੇ ਤਮਸਿ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਮੈਤ੍ਰਾਦਿਕੋ ਰਾਜਾ ਮृਗਯਾਂ ਹੈਹਯੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਰਾਜਾ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਬਲੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤੈਃ ਸਵਾਜਿਰਥਕੁਞ੍ਜਰੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜੀ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਹਤਾ ਬਲਭਾਰੇਣ ਨਮਯਨ੍ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਬਲੌਘਪਦਕ੍ਸ਼ੇਪਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾਵਨਿਰੇਣੁਭਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸਂਪ੍ਰਵਸ਼੍ਯ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋਦ੍ਰੇਰ੍ਬਲਸਂਚਯੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਵਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਸ ਰਾਜਾ ਨਿਜਸੈਨਿਕੈਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਆਕਰ੍ਣਕृष੍ਟਕੋਦਣ੍ਡਯੋਧਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਿਤੇषੁਭਿਃ
ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਉਦਗ੍ਰਵੇਗਪਾਦਾਤਖਡ੍ਗਖਣ੍ਡਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਸ਼ਾਕ੍ਤਿਕੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ
ਤਾਕਤਵਰ ਬਰਢੇ ਹੋਏ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਚਾ ਵਿਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਃ ਸਿਂਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸ਼ਰਭਾਦਯਃ
ਸ਼ੇਰ, ਰਿੱਛ, ਸਰਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਚੀਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ,
ਏਵਂ ਸਵਾਗੁਰੈਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਤਦ੍ਭਿਃ ਪਤਿਤੈਰਪਿ
ਕਈ ਜਾਨਵਰ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੇ ਜਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ,
ਆਤ੍ਤੈਰ੍ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਭੀਤੈਃ ਪ੍ਰਾਣਭਯਾਤੁਰੈਃ
ਕੁਝ ਜਾਨਵਰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨਾਲ ਚੀਕ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ,
ਵਰਾਹਸਿਂਹਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼੍ਵਾਵਿਚ੍ਛਸ਼ਕੁਲਾਨਿ ਚ
ਸੂਰ, ਸ਼ੇਰ, ਬਾਘ, ਭੇੜੇ ਅਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ,
ਕृष੍ਣਸਾਰਾਨ੍ਦ੍ਵੀਪਿਮृਗਾਨ੍ਰਕ੍ਤਖਡ੍ਗਮृਗਾਨਵਿ
ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ, ਟਾਪੂ ਦੇ ਹਿਰਣ, ਲਾਲ ਖੜਗ ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ,
ਬਾਲਾਨ੍ਸ੍ਤਨਨ੍ਧਯਾਨ੍ਯੂਨਃ ਸ੍ਥਵਿਰਾਨ੍ਮਿਥੁਨਾਨ੍ਗਣਾਨ੍
ਨੌਜਵਾਨ, ਦੂਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਅਧੂਰੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ,
ਏਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮृਗਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ਹਿਂਸ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਨਕਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸ ਤਦਾ ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ,
ਅਵਤੀਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੋਯੇ ਸਬਲਵਾਹਨਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਿਆ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸਲਿਲਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪਾਣੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੀ ਕੇ,
ਵਿਕ੍ਰੀਡ੍ਯ ਤੋਯੇ ਸੁਚਿਰਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਬਲੋ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ,
ਆਲਂਬਪਾਨੇ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੌ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗੋ ਨृਪਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਸ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨੇਵ ਦਦृਸ਼ੇ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤੀਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦਾ ਕੰਢਾ ਵੇਖਿਆ,
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਦੂਰੇ ऽਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ ਕੇ ਠਹਿਰਾ ਦਿੱਤਾ,
ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ,
ਅਭਿਨਂ ਦ੍ਯਾਸ਼षਾ ਤਂ ਵੈ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,