ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮੋਚਿਤਃ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾਹਮਧੁਨਾ ਦਿਵਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।'
ਪਤਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਕृਪਯਾ ਵ੍ਯਵਪਦ੍ਯਤ
ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਡਿੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ।
ਪਰਮृਸ਼ਤ੍ਤਦਙ੍ਗਾਨਿ ਸ਼ਨੈਰੁਜ੍ਜੀਵਯਨ੍ਨृਪ
ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਛੂਹ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਲੋਕਯਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਭृਗੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ।
ਗਤਭੀਰਾਹ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੋਃ ਕਥਂ ਵੇਹ ਸਮਾਗਤਃ
ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਤਰਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭੀषਣਾਕਾਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਰਿਵਾਪਰਃ
ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤਰਕਸ਼ੁ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤੇ ऽਪਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਖਿਲਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਤਨ੍ਮਯਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰਮਾਪਦਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸਮੁਪਜੀਵਯਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਤੀਰ੍ਥਾਰ੍ਥੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਮਯਾਸਿषਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ; ਮੈਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਮੁਨਿਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਗਹਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਲੋਕਨਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਘਣੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦਿष੍ਟਵਸ਼ੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਂ ਭਯਪੀਡਿਤਃ
ਫਿਰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇष ਮਮ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਃ ਸਾਕਲ੍ਯੇਨੋਦਿਤਸ੍ਤਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਮਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਾਤਿਚਿਰਂ ਕਾਲਮਥ ਗਨ੍ਤੁਮਿਯੇष ਸਃ
ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯਾਵਸਥਂ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਵਾਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਰਾਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚਾਭੁਦ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਧ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਵਿਨਿਘ੍ਨਤਾ
ਉਹ ਰਾਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦੇਤਤ੍ਸੋ ऽਕृਤਵ੍ਰਣਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਮਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਸੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਦੋਸਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਚ ਸੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਵਿਨਯੇਨਾਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
ਦਿਨਾਨਿ ਕਤਿਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇਪ੍ਸਯਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਿਹਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿष੍ਯਸਂਘੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾਚਾਪਿ ਤਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਨ੍ਦਤ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੁਕੰਨਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਔਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮਾਪੇਦੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਸ੍ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਔਰਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ।
ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਿਨਾਨਿ ਕਤਿਚਿਨ੍ਨृਪ
ਉਹ ਉਥੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ।
ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਕृਤਵ੍ਰਣਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤੌ ਚ ਤਂ ਨृਪ ਸਂਹਰ੍षਾਚ੍ਚਾਸ਼ਿषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਦਤਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਜਗਾਮਾਵਸਥਂ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਅਵਨ੍ਦਤ ਤਯੋਃ ਪਾਦੌ ਯਥਾਵਦ੍ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਸਨੇ ਭਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।