ਕਪਾਲਿਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਪਾਲਿਨੇ
ਖੋਪੜੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਾਸ਼ਿਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਾਲਕੂਟਵਿषਾਸ਼ਿਨੇ
ਪਾਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਖਿਲਜਗਤ੍ਕਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ਿਭੂਤਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਸੰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਭੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਹਾਰਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਸ਼ਿਵ, ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਨ੍ਧਕਾਸੁਰਮਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ
ਕਪਾਰਦੀਨ, ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਿਰਿਜਾਕੁਚਕਾਸ਼੍ਮੀਰਵਿਰਞ੍ਜਿਤਮਹੋਰਸੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਛਾਤੀ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਸਤਕਾਰੀ ਗਹਣੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯੋਗਿਧ੍ਯੇਯਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯਾਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤੇਜਸੇ
ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਕਲਾਗਮਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸਾਰਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਸਭ ਅਗਮਾਂ ਦੇ ਸਿਦਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯਾਖਿਲਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਹਿਮ੍ਨੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਸ਼ੰਕਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਹੀਨਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਯਾਵ੍ਯਕ੍ਤਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ, ਮੱਧ ਜਾਂ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦ੍ਯਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿਣੇ
ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵ-ਗਿਆਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਾਯ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੇ ਲੋਕਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਰੂਪਾਯ ਹਰਾਯ ਜਗਦਾਦਯੇ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਰੁਪਾਯ ਪਰਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗਾਤ੍ਮਨੇ
ਸੁਧ ਚੇਤਨਾ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕ੍ਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾਯ ਪਰਾਪਰ ਵਿਦੇ ਨਮਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰੁਦਰ ਰੂਪ, ਉੱਚ ਤੇ ਹੇਠ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬੁਦ੍ਧਿਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਬੋਧਾਯ ਬੁਦ੍ਧੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਿਕਾਰਿਣੇ
ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਸਮਝ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਨ੍ਮਾਯਾਭਿਨ੍ਨਮਤਯੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੱਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਵ ਯਤ੍ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨੋ ऽਪਿ ਸਦਾਮਲਾਃ
ਜੋ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸਂਸਰਨ੍ਤਿ ਭਵੇ ਨੂਨਂ ਨ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਾਤ੍ਮਕਾਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਜਨਮ ਮਰਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਦੇ ਕਰਮ-ਸਵਭਾਵ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ।
ਤਾਵਦ੍ਭ੍ਰਮਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ऽਚੇਤਨੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਜਦ ਤਕ ਕਿਸੇ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਕੰਵਲ ਤੇ ਟਿਕੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਜਾਣ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਵਤਸ਼੍ਚਰਣਾਂਭੋਜੇ ਯੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਥਿਰੀਕृਤਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਬੁੱਧੀ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਕੰਵਲ ਤੇ ਟਿਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਦੁषਾਮਪਿ ਮੂਢੇਨ ਸ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਥਮ੍
ਮੈਂ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮੂਰਖ ਹਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਸ੍ਤੋਤੁਮਪ੍ਯਨਲਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਂ ਜਡਧੀਰ੍ਯਤਃ
ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਮੰਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚ ਭਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਨੁ ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਪਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੀਂ; ਤੂੰ ਤਾਂ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮੇਘਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਤਮੁਵਾਚ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਗੂੰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਪਸਾ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਸਤੁਤਿ ਕਰਕੇ,
ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤਦਸ਼ੇषੇਣ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਸ਼ੇषਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਭਵਤਸ੍ਤਦਭੀਪ੍ਸਾਮਿ ਹੇਤੁਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਲੋਕੇषੁ ਮਾਂਰਣੇਜੇਤਾ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰ ਨਾ ਸਕੇ।