ਅਸ਼ਕ੍ਰੁਵਨ੍ਤਸ੍ਤਾਨ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਮਾਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਜਹਿ ਦੈਤ੍ਯਗਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੇ ਮਤਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾਪਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਤੋ ਵਚਨਂ ਮੇ ऽਵਧਾਰਯ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਹਨ੍ਤੁਮੇਕਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯਸ੍ਤੇ ਕਥਂ ਮਮ
ਇੱਕਲੇ ਵਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਕਥਂ ਹਨਿष੍ਯੇ ਸਕਲਾਨ੍ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨਾਯੁਧਃ
ਬਿਨਾਂ ਹਥਿਆਰ ਦੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਸ਼ੈਵਮਸ੍ਤ੍ਰਮਯਂ ਤੇਜੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ-ਅਸਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਮਪਾਹ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਸਮਸ੍ਤਾਰਿਦੁਰਾਸਦਾ
ਹੇ ਸੁਖੀ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਔਖੇ ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੇਂ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਕੌਸ਼ਲਮ੍
ਤੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਹੀ ਕਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਰਸ਼ੁਂ ਸ਼ੈਵ ਵਿਬੁਧਾਰਿਵਧੋਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ-ਕੁਲ੍ਹਾ ਉਠਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ।
ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਯੁਤ੍ਯੇਵ ਸਵਿਤੁਰ੍ਮਹਃ
ਰੁਦਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਜਗਾਮ ਹਨ੍ਤੁਮਸੁਰਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਯੁੱਧ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤੈ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਕੁਦ੍ਧਃ ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਤੇਨ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕੁਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਚਾਰ ਸਮਰੇ ਰਾਮਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਲ ਇਵਾਪਰਃ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਤੁਰਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਾਮਂ ਹਤਸ਼ੇषਾ ਭਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਬਚ ਗਏ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ।
ਰਾਮਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਪੁਨਃ
ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮਾਪੇਦੇ ਤਪਸ੍ਯਾਸਕ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮੇਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇਰ੍ऽਜੁਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਯੂ ਜੀ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ੀ, ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਦੇ ਅਰਜੁਨ ਉਪਾਖਿਆਨ ਦਾ ਚੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਗਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਰੁਦ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ।
ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹਨਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਭੂਤਕੋਟਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਝ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਭੁਵਿ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਰਾਮਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਤੋ ਨਾਥ ਨਮਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵृषਭਧ੍ਵਜ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਾਝ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਕਲਾਵਾਸ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨੀਲਲੋਹਿਤ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।