ਕਿਂਸ੍ਵਿਤ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਿਰਰਾਤ੍ਰਾਯ ਕਿਂ ਵਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੰਤ ਲਈ ਕੀ ਠੀਕ ਹੈ?
ਤਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਫਲਂ ਚੈषਾਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ।
ਦਤ੍ਤੇਨ ਮਾਸਂ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਹਿ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸ੍ਰਾਧ ਰਾਹੀਂ ਪਿਤਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਸ਼ੇਨ ਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ਼ਾਕੁਨੈਃ
ਖਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਪਿਤਰ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਮਾਸਿਕਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ 'ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਵਯਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਂਸੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਸ਼ਮਾਸਿਕੀ
ਜੰਗਲੀ ਬੈਲ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਚ ਤृਪ੍ਤਿਦਂ ਗਵ੍ਯਂ ਪਯਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸ੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਛਾਯਾਯਾਂ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਯ ਚ
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ ਵੀ।
ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾਃ ਪਿਤृਗੀਤਾਃ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰਾਵਿਦਃ
ਇਸ ਬਾਰੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਨਃ ਸ ਕੁਲੇ ਯਾਯਾਦ੍ਯੋ ਨੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀਮ੍
ਜੋ ਤੈਰਾਂ ਦਸਵੀ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਗੌਰੀਂ ਵਾਪ੍ਯੁਦ੍ਵਹੇਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਾਲਂ ਵਾ ਵृषਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੋ ਚਿੱਟੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਵਿਆਉਂਦਾ ਜਾਂ ਵੱਛਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਹ ਵੀ।
ਦਾਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਖਿਲੇਨ ਪ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੋ ਪੂਰਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਪਿਤृਕ੍ਸ਼ਯੇ ਹਿ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦ ਪਿਤਰ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਵृषਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗਦਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਵੱਛੇ ਦਾ ਫਲ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵृषੋਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪੁਨਾਤ੍ਯੇਵ ਦਸ਼ਾਤੀਤਾਨ੍ਦਸ਼ਾਵਰਾਨ੍
ਜੋ ਬਲਦ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਪਿੱਛਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗ੍ਗਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਬਲਦ ਦੀ ਭੇਟ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾਃ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਵਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਪਿਤਰ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਅਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤृਪ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਯਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵੈ ਸਾ ਵृषੇਣੇਹ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਬਲਦ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਧੁ ਵਾਮਧੁਮਿਸ਼੍ਰਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵੇਕਰ੍ਮਣਿ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਵੈ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਭਾषਾਵਿਦਃ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਵ੍ਯਾਕਰਣੇ ਰਤਾਃ
ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਆਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਃ ਸ ਸੌਪਰ੍ਣਃ षਡਙ੍ਗਵਿਤ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਨਚਿਕੇਤਾ ਅੱਗਾਂ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ, ਸੌਪਰਨ ਅਤੇ ਛੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,
ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਯਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਃ ਕृਤਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਯੇ ਚ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਸਦਾ ਸੱਚ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਏਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੇਤੇ ਵੈ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਲੋਕ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋ ऽਪਿ ਪੂਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼—ਵੀ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੰਗਲਾਂ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਹਨ।
ਅਪਾਙ੍ਕ੍ਤੇਯਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿ ਗਦਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਗ੍ਰਾਮਪ੍ਰੇष੍ਯੋ ਵਾਰ੍ਧੁषਿਕੋ ਹ੍ਯਾਪਣੋ ਵਣਿਜਸ੍ਤਥਾ
ਪਿੰਡ ਦਾ ਦੂਤ, ਨਾਈ, ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ,