ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪੇ ਦਾਨਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਨਾਮ षੋਡਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ — ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ
ਕਾਮ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਜਸ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਹਤ ਵਾਲੇ, ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਭਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਰਿष੍ਠਾ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵਾਖਣ੍ਡਲਦੇਵਤਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਭਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਦ੍ਯਾਪੂਪੈਃ ਸਦਾਕਾਰ੍ਯਾ ਮਾਂਸੈਰਨ੍ਯਾ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਭੇਟਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਮਾਸ ਨਾਲ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਾਪੀष੍ਟਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀ ਭੇਟ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਆਸੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਬੁਧਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਪਿਤਰਃ ਪਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਤਿਥਿਕਾਲੇषੁ ਦੇਵਤਾਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਿਥੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸਾਂਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛੇਯੁਰष੍ਟਕਾਸੁ ਹ੍ਯਪੂਜਿਤਾਃ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਜੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਉਹ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਕਾਨਾਂ ਸਮੁਤ੍ਕਰ੍षੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਮਧੋਗਤਿਃ
ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਮੇਧਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੰਤਾਨ, ਯਾਦ, ਅਕਲ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ—
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਧਨਲਾਭਾਯ ਲਬ੍ਧਂ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
—ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਤृਤੀਯਾ ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜੋ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੀਜੀ ਤਿਥੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸਤਤਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਮृਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯੋ ऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
—ਅੱਠਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੀ ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਂ ਦਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਸਤਤਂ ਤਥਾ
ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਵृਦ੍ਧਿਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ਮੇਧਾਂ ਸ੍ਵਾਤਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪੁष੍ਟਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਹ ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਅਕਲ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਾਨਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਮृਤਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚੇ ਮਰ ਗਏ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਭੇਟਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਪੂਰਵਕ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਵਿषਮਜਾਤਾਨਾਂ ਯਮਲਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਅਚਾਨਕ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਜੇ ਪੈਦਾ ਨਾ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਘਾਸੁ ਕੁਰ੍ਵਞ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਦਵਾ ਮਘਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਮਘਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਵਾਸਥਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪੇ ਤਿਥਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸ਼ਰਾਧ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਤਿਥੀ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਵਰਣਨ — ਸਤਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਤਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਅਗ੍ਨੀਨਾਧਾਯ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਰਾਜਤੇ ਸੁਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰਨ੍
ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਟਿਕਾਮਃ ਪੁਨਸ੍ਤਿष੍ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਤਿਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਜਾਤੀਨਾਂ ਭਵਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਘਾਸੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰਨ੍
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਾਨਸ਼ੀਲਃ ਸਾਪਤ੍ਯ ਉਤ੍ਤਰਾਸੁ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਉੱਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਹੈ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।