ਅਯਤਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਾਦੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਤੌ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕੌ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਨ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਘृਣਾਨ੍ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਉਲਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਗਾਯ ਨਾਨ੍ਵੇਦਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇ ਨ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਣਾਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਚਾਪ੍ਯਗੁਰੋਰਰੇਰ੍ਵਾਪ੍ਯਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍
ਅਣਯੋਗ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਵਾਦੀ ਨਿਨ੍ਦਾਕृਤ੍ਤਥਾ ਸੂਚਕਦਾਂਭਿਕੌ
ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਚੁਗਲੀ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪਖੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇ ਨਿਯੋਗਦਾਤਾਰੋ ਲੋਭਮੋਹਫਲਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤੱਬ ਲੋਭ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਧਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਯੋਗਾਸ੍ਤੁ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯੋ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤੱਬ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭृਤਕੋ ऽਧ੍ਯਾਪਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਿਤਸ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਯਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵਾਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥੇ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤੌ
ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਲਈ ਖਰੀਦਣਾ ਤੇ ਵੇਚਣਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਆਹਰੇਦ੍ਭृਤਿਤੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਵੇਦੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੋਪਜੀਵਤਿ
ਜੋ ਵਿਦਿਆਂ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵृਥਾ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋ ਯਜੇਤ ਵृਥਾਧ੍ਵਰੈਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਣਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਰਾ ਯੇषਾਂ ਪਰਦਾਰਪਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾਃਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੋ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚ ਸੂਕਰਵਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣਿਤਲੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਆਪਣੇ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯਾਨ੍ਨਮੇਤਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਨ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਦੇਯਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਅਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ਼੍ਰਪਿਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਯਾਵਤੌष੍ਣ੍ਯਂ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਰਮੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆਇਆ,
ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ਹੋਮੋ ਭੋਜਨਂ ਬਲਿਰੇਵ ਚ
ਦੇਣਾ, ਲੈਣਾ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਖਾਣਾ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਗਾਉਣਾ—
ਏਤਾਨ੍ਯੇਵ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ,
ਮੁਣ੍ਡਾਞ੍ਜਟਿਲਕਾषਾਯਾਞ੍ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੁੰਡੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਜਾਂ ਕੇਸਰੀ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਭਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪੁਨੀਯੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਵੀ ਪਵਿਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਹਿ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਯਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਸृष੍ਟਾਨਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਦੀਨਿਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵੱਡੇ ਆਤਮਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਃ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਭਗਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਮਾਨਿ ਯੋ ਵੇਦ ਸ ਵੇਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯੋ ਮਾਨਸਂ ਵੇਦ ਸ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।