ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੇਕਸ੍ਯਾਮਪਿ ਪਾਰਗਾਃ
ਚੌਦਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਇਕ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਪਹੁੰਚ ਹੋਵੇ—
ਅਸਂਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸੌਪਰ੍ਣਾਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਮਗਾਃ
ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ, ਸੌਪਰਨ, ਪੰਜ ਅਗਨੀਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਮਗਾਨ—
ਤ੍ਰਿਨਾਚਿਕੇਤਸ੍ਤ੍ਰੈ ਵਿਦ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਨਾਚਿਕੇਤ, ਤਿੰਨ ਵੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਧਰਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਾਵਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਕਤੀ ਲਈ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਿਤਸਿ ਸ਼ੇਰਤੇ
ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਾਸ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਿਤੂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤਿਂ ਵਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਂ ਵਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਦਕਰ੍ਮਣਿ
ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਮ ਵਿਚ ਯਤੀ ਜਾਂ ਵਾਲਖਿਲਯਾ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਜੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤੀਨਾਂ ਤੁ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁਂ ਪੂਜਿਤਃ
ਯਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪੂਚ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੇਵੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਸ੍ਰਾਧ ਤੇ ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੀ ਵੀ।
ਯਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਚਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਤੇ ਜੋ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ—
ਅਯਤਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਾਦੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਤੌ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕੌ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਨ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਘृਣਾਨ੍ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਉਲਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਗਾਯ ਨਾਨ੍ਵੇਦਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇ ਨ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਣਾਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਚਾਪ੍ਯਗੁਰੋਰਰੇਰ੍ਵਾਪ੍ਯਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍
ਅਣਯੋਗ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਵਾਦੀ ਨਿਨ੍ਦਾਕृਤ੍ਤਥਾ ਸੂਚਕਦਾਂਭਿਕੌ
ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਚੁਗਲੀ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪਖੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇ ਨਿਯੋਗਦਾਤਾਰੋ ਲੋਭਮੋਹਫਲਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤੱਬ ਲੋਭ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਧਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਯੋਗਾਸ੍ਤੁ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯੋ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤੱਬ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭृਤਕੋ ऽਧ੍ਯਾਪਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਿਤਸ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਯਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵਾਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥੇ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤੌ
ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਲਈ ਖਰੀਦਣਾ ਤੇ ਵੇਚਣਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਆਹਰੇਦ੍ਭृਤਿਤੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਵੇਦੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੋਪਜੀਵਤਿ
ਜੋ ਵਿਦਿਆਂ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵृਥਾ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋ ਯਜੇਤ ਵृਥਾਧ੍ਵਰੈਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਣਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਰਾ ਯੇषਾਂ ਪਰਦਾਰਪਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾਃਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੋ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚ ਸੂਕਰਵਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣਿਤਲੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਆਪਣੇ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯਾਨ੍ਨਮੇਤਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਨ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਦੇਯਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਅਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।