ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ਯ ਫਲਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਦਾਪਚਿਤਿਰੇਵ ਸਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਏਕਾਨ੍ਤਸ਼ੀਲਂ ਧੀਮਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋਵੇ।
ਅਪਿ ਜਾਤਿਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਸੌ ਜਨਮ ਵੀ ਲੈ ਲਵੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਨਿ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਰਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ, ਚਾਹੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਯਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਬੈਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਾਦਨਨ੍ਤਰਂ ਸੋ ऽਥ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਯੋਗਕਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਣੂ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਵੇਦਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਇਕ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਪਾਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਤੇ ਪੂਰ੍ਵਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਯਾਯਾਵਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ
ਯਾਯਾਵਰ ਤੇ ਇਹ ਪੰਜ, ਪੰਕਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੇਕਸ੍ਯਾਮਪਿ ਪਾਰਗਾਃ
ਚੌਦਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਇਕ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਪਹੁੰਚ ਹੋਵੇ—
ਅਸਂਦੇਹਸ੍ਤੁ ਸੌਪਰ੍ਣਾਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਮਗਾਃ
ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ, ਸੌਪਰਨ, ਪੰਜ ਅਗਨੀਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਮਗਾਨ—
ਤ੍ਰਿਨਾਚਿਕੇਤਸ੍ਤ੍ਰੈ ਵਿਦ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਨਾਚਿਕੇਤ, ਤਿੰਨ ਵੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਧਰਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਾਵਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਕਤੀ ਲਈ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਿਤਸਿ ਸ਼ੇਰਤੇ
ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਾਸ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਿਤੂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤਿਂ ਵਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਂ ਵਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਦਕਰ੍ਮਣਿ
ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਮ ਵਿਚ ਯਤੀ ਜਾਂ ਵਾਲਖਿਲਯਾ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਜੇ ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤੀਨਾਂ ਤੁ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁਂ ਪੂਜਿਤਃ
ਯਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪੂਚ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੇਵੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਸ੍ਰਾਧ ਤੇ ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੀ ਵੀ।
ਯਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਚਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਤੇ ਜੋ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ—
ਅਯਤਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਾਦੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਤੌ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕੌ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਨ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਘृਣਾਨ੍ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਉਲਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਗਾਯ ਨਾਨ੍ਵੇਦਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇ ਨ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਣਾਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੰਗਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਚਾਪ੍ਯਗੁਰੋਰਰੇਰ੍ਵਾਪ੍ਯਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍
ਅਣਯੋਗ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਵਾਦੀ ਨਿਨ੍ਦਾਕृਤ੍ਤਥਾ ਸੂਚਕਦਾਂਭਿਕੌ
ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਚੁਗਲੀ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪਖੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇ ਨਿਯੋਗਦਾਤਾਰੋ ਲੋਭਮੋਹਫਲਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤੱਬ ਲੋਭ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਧਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਯੋਗਾਸ੍ਤੁ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯੋ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤੱਬ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।