ਮਨਸਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪ੍ਰਵਰਾਨਪਿ
ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਇੱਛਾ ਵੀ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪੇ ऽਸ਼ੌਚਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯੋਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਜੀ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਤ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਲਪ ਵਿੱਚ 'ਅਸ਼ੁਚ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਚੌਦਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਨਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪਾਸ੍ਤੁ ऋषਿਭਿਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਲਪ ਸੁਣੇ ਹਨ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸ਼ੇषਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ऋषੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਤਂ ਯਥਾ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਏ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਣੁਤ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਰਸਮ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੋ।
ਪਰਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਬਚੀ ਹੋਈ ਗੱਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਨਿਯਤਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਵੈ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਾਨੀਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਂਵਾਸਾਦ੍ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਰੱਖੋ।
ਸਿਦ੍ਧਾ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਚਰਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਸਿਧ ਹੋਏ ਜੀਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥਾਭ੍ਯਞ੍ਜਨਭੋਜਨੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਤੇਲ-ਮਲਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰੂਪੈਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੋਜਯਨ੍
ਇਹ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨਿ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸषੋਡਸ਼ੀ ਸਤ੍ਰਫਲਂ ਘृਤੇਨ ਮਧ੍ਵਾਤਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤਥੈਵ
ਸੋਲੇ ਰਸਮ ਦਾ ਦਾਨ ਪੂਰੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਤਿਥੇਯਂ ਫਲਂ ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵੈ ਦੇਵਾ ਨਿਰਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਤੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਪਰਾਵਸੁਃ
ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਪੂਜਯੇਦਤਿਥਿਂ ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੋ ਯਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯਤਿਥਿਃ ਸਦਾ
ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਅਤੇ ਯਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥੇਰਤਿਥਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਤਿਥਿਰ੍ਯੋਗ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਅਤਿਥਿ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ।
ਨ ਚ ਸਂਤਾਨਸਂਬਦ੍ਧੋ ਨ ਦੇਵੀ ਨਾਗਸੇ ऽਤਿਥਿਃ
ਜੋ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਾਗ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ਯ ਫਲਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਦਾਪਚਿਤਿਰੇਵ ਸਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਏਕਾਨ੍ਤਸ਼ੀਲਂ ਧੀਮਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋਵੇ।
ਅਪਿ ਜਾਤਿਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਸੌ ਜਨਮ ਵੀ ਲੈ ਲਵੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਨਿ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਰਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ, ਚਾਹੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਯਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਬੈਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਾਦਨਨ੍ਤਰਂ ਸੋ ऽਥ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਯੋਗਕਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਣੂ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਵੇਦਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਇਕ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਪਾਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਤੇ ਪੂਰ੍ਵਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਯਾਯਾਵਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ
ਯਾਯਾਵਰ ਤੇ ਇਹ ਪੰਜ, ਪੰਕਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।