ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਿਬੇਦ੍ਵਾਰਿ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇ ਸੰਭਲ ਕੇ।
ਖਾਨਿ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ, ਸਿਰ, ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਵੀ ਧੋ ਲਵੇ।
ਏਵਮਾਚਮਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਾ ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਚਮਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਵੇਦ, ਯਜਨ ਤੇ ਤਪ
ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਮੋਹਾਦਨਾਸਮ੍ਯੇਹ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੋਹ ਜਾਂ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ,
ਵਾਕ੍ਕਾਯਬੁਦ੍ਧਿਪੂਤਾਨਿ ਅਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਛੂਹੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ,
ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਮਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਕਾਲਸ਼੍ਚੈਵੋਪਲੇਖਨਮ੍
ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ, ਅੱਗ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ,
ਅਤੋ ऽਨ੍ਯਥਾ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਛੌਚਸ੍ਯ ਸਂਕਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੋਹ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਕਰੇ,
ਸ਼ੌਚੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਬੀਭਤ੍ਸਾਨਸ਼ੁਚੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਃ ਸਦਾ
ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦੇ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਯਾਤਿ ਥੇਯਾਯ ਸ਼ੌਚਯੁਕ੍ਤਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ, ਚੋਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨਸਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪ੍ਰਵਰਾਨਪਿ
ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਇੱਛਾ ਵੀ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪੇ ऽਸ਼ੌਚਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯੋਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਜੀ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਤ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਲਪ ਵਿੱਚ 'ਅਸ਼ੁਚ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਚੌਦਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਨਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪਾਸ੍ਤੁ ऋषਿਭਿਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਲਪ ਸੁਣੇ ਹਨ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸ਼ੇषਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ऋषੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਤਂ ਯਥਾ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਏ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਣੁਤ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਰਸਮ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੋ।
ਪਰਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਬਚੀ ਹੋਈ ਗੱਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਨਿਯਤਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਵੈ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਾਨੀਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਂਵਾਸਾਦ੍ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਰੱਖੋ।
ਸਿਦ੍ਧਾ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਚਰਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਸਿਧ ਹੋਏ ਜੀਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥਾਭ੍ਯਞ੍ਜਨਭੋਜਨੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਤੇਲ-ਮਲਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰੂਪੈਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੋਜਯਨ੍
ਇਹ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨਿ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸषੋਡਸ਼ੀ ਸਤ੍ਰਫਲਂ ਘृਤੇਨ ਮਧ੍ਵਾਤਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤਥੈਵ
ਸੋਲੇ ਰਸਮ ਦਾ ਦਾਨ ਪੂਰੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਤਿਥੇਯਂ ਫਲਂ ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵੈ ਦੇਵਾ ਨਿਰਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਤੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਪਰਾਵਸੁਃ
ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਪੂਜਯੇਦਤਿਥਿਂ ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੋ ਯਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯਤਿਥਿਃ ਸਦਾ
ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਅਤੇ ਯਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥੇਰਤਿਥਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਤਿਥਿਰ੍ਯੋਗ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਅਤਿਥਿ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ।
ਨ ਚ ਸਂਤਾਨਸਂਬਦ੍ਧੋ ਨ ਦੇਵੀ ਨਾਗਸੇ ऽਤਿਥਿਃ
ਜੋ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਾਗ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।