ਵਾਸਸਾ ਚਾਵਧੂਤਾਨਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯਜ੍ਞਯ ਤਯੋ ਨਾਮ ਤੇ ਧ੍ਵਂਸਂਤਿ ਯਥਾ ਰਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਯੋਗ ਭੇਟਾਂ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ; ਉਹ ਧੂੜ ਵਾਂਗ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਲਵਣਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਾਨਸਸਂਭਵਮ੍
ਪੱਥਰੀ ਲੂਣ, ਸਧਾਰਣ ਲੂਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਦੀ ਖਾਣੀ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਲੂਣ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਅਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਗृਙ੍ਣੀਯਾਦ੍ਧਸ੍ਤੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਥੈਵਾਵਪਨਂ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਛਿੜਕਾਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਮਮੂਲਫਲੇਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਰਜ੍ਜੂਨਾਂ ਚਰ੍ਮਣਾਮਪਿ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੱਥਰ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਗੰਨੇ, ਰੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਦਨ੍ਤਾਸ੍ਥਿ ਦਾਰੁਣਾਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਾਂ ਚਾਵਲੇਖਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੰਦ, ਹੱਡੀਆਂ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਰਵਾਲਾਨਾਂ ਜਲਜਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਮਣੀ, ਮੋਤੀ, ਮੰਗਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੌਚਂ ਸਰ੍ਵਬਾਲਾਨਾਮਾਵਿਕਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਕੱਚੇ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਸ਼ੌਚਾਨਾਮਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਵਿਧਿਃ
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਫਲਪੁष੍ਪਪਲਾਸ਼ਾਨਾਂ ਪ੍ਲਾਵਨਂ ਚਾਦ੍ਭਿਰਿष੍ਯਤੇ
ਫਲ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਨਿषੇਕੋ ਗੋਕ੍ਰਮੋ ਦਾਹਃ ਖਨਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਿष੍ਯਤੇ
ਬੀਜ ਨਿਕਲਣ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼, ਸਾੜਨ ਜਾਂ ਖੋਦਣ 'ਤੇ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ ਵਿਧੀ ਹੈ।
ਪੁਂਸਾਂ ਚਤੁष੍ਪਦਾਂ ਚਵ ਮृਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ੌਚਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਚੌਪਾਇਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸਫਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮਤੋ ਯਦ੍ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ ਕੁਝ ਅਣਕਿਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੀषਂ ਹਿ ਸ਼ਿਰੋ ऽਵਗੁਣ੍ਠ੍ਯ ਨ ਵੈ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਜ੍ਜਾਤੁ ਸ਼ਿਰਃ ਕਰੇਣ
ਪਖਾਨਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ।
ਸੁਸਂਵृਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਚ ਣਨ੍ਤਰ੍ਧਾਯ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ।
ਦਿਵਾ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।
ਸ਼ੌਚਂ ਵਾਮੇਨ ਹਸ੍ਤੇਨ ਗੁਦੇ ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਸਫਾਈ ਲਈ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਦੇ ਵਰਤੋ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਪ੍ਤ ਤੁ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਜਾਂ ਸੱਤ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਦੇ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਆਪਸ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਰ੍ਯਾਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਦੇਵਤਾਃ
ਪਾਣੀ, ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਲੋਦੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ।
ਃਂਸਵਾਰ੍ਯਵਨੈਰੇਵ ਯਥਾਵਤ੍ਪਾਦਧਾਵਨਮ੍
ਜੋੜ, ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦੁष੍ਟਮੁਕ੍ਤੇ ਹ੍ਯੁਦਾਤ੍ਦृਤਃ
ਜੋ ਮੂੰਹ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਸ਼੍ਵਪਾਕਂ ਚ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਅਛੂਤ ਨੂੰ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਤਪਤ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤਂ ਸਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਯੇਕਰਾਤ੍ਰਮਤੋ ऽਨ੍ਯਥਾ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ ਤੇ ਤੇਲ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਾਅਦ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਚਾਪੋਭੂਤਿਲਪਾ ਗਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਯੁਗਂ ਧਰਮ੍
ਪਾਣੀ ਪੀਣ, ਮਿੱਟੀ ਖਾਣ ਜਾਂ ਖੇਤ ਦਾ ਇੱਕ ਜੋੜ ਪਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ।
ਪਾਪਦੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਪਾਪੈਰਧ੍ਯੁषਿਤਾ ਜਨੈਃ
ਜੋ ਥਾਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਰਾਗਸਂਮੋਹਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਪਾਪਂ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਰਾਗ ਜਾਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਪਾਪ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗਂ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ।
ਹਿਮਵਤ੍ਪ੍ਰਭਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ऋषਿਪੂਚਿਤਾਃ
ਹਿਮਾਚਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਗਤ੍ਵੈਤਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।