ਕਾਲੇਯਂ ਕਾਲਸ਼ਾਕਂ ਚ ਭੂਰਿਪੂਰ੍ਣਾ ਸੁਵਰ੍ਚਲਾ
ਕਾਲੇਯਾ, ਕਾਲਾ ਸਾਗ, ਭੂਰੀਪੂਰਨਾ ਅਤੇ ਸੁਵਰਚਲਾ ਵੀ ਨਾਮ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।
ਕਫਾਲਕਂ ਕਣਾ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਲਕੁਚਂ ਚੋਚਮੇਵ ਚ
ਕਫਾਲਕਾ, ਕਣਾ, ਅੰਗੂਰ, ਲਕੁਚਾ ਅਤੇ ਕੁਚਮਾ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਵੈਕਙ੍ਕਤਂ ਨਾਲਿਕੇਰਸ਼ृਙ੍ਗਜ ਪਕਰੂषਕਮ੍
ਵੈਕੰਗਕਤਾ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਜਾ ਅਤੇ ਪਕਰੂਸ਼ਕਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸੁਗਨ੍ਧਮਾਂਸਪੀਵਨ੍ਤਿ ਕषਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚ
ਜੋ ਵੀ ਪਦਾਰਥ ਮਾਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਕਸੇਲੇ ਸਵਾਦ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਨਾਗਰਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵੈ ਦੇਯਂ ਦੀਰ੍ਘਮੂਲਕਮਵ ਚ
ਇੱਥੇ ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਮੂਲੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਕਰਂਭਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਹੀਨਾਨਿ ਰਸਗਨ੍ਧਤਃ
ਕਰੰਭਾ ਵਰਗੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸੁਆਦ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯ ਬਲੇਃ ਸੁਰੈਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ—
ਤਤ ਏਤਾਨਿ ਜਾਤਾਨਿ ਲਸ਼ੁਨਾਦੀਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਸਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰਜਸ੍ਵਲਾਃ
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਰਜਸਵਲਾ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਲਭੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਗੌਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਨਕ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚੈਵ ਗੁਹ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਾਂ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਾਹਿषਂ ਚਾਮਰਂ ਚੈਵ ਪਯੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਮਹਿਸ, ਚਮਰਾ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੇ।
ਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚ ਯੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼ੌਚਾਸ਼ੌਚਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰਾਜਨਿष੍ਠਾਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਾਂ ਤਥਾ ਭੂਮਿਂ ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬੁੱਰੀ ਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੋਰ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਯੋਜਨਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕਵੋ ਨਾਮ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਦੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੇਤੈਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਨ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਂਨ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾਮਿਆਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯੀਸਂਵਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੇਦਕ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ ਵृषੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰਾਲਂਬਸ਼੍ਚ ਯੋ ਬृषੇ
ਜਿਥੇ ਬਲਦ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਥੇ ਬਲਦ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ—
ਵृषੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋ ਵੈ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬਲਦ ਹੀ ਵੇਦ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ—
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤੈਰਸੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਹਾਰ ਗਏ—
ਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਰਾਵਕਿਨਿਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਃ ਸ਼ਾਕ੍ਯਾ ਜੀਵਕਕਾਰ੍ਪਟਾਃ
ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਵਕ, ਨਿਰਗੰਥ, ਸ਼ਾਕਿਆ, ਜੀਵਕ ਅਤੇ ਕਾਰਪਟ—
ਵृਥਾ ਜਟੀ ਵृਥਾ ਮੁਣ੍ਡੀ ਵृਥਾ ਨਗ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਜਟਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮੂੰਡਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਕੁਲਧਰ੍ਮਾਤਿਗਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵृਥਾ ਵृਤ੍ਤਿਕਲਤ੍ਰਕਾਃ
ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਪਤਨੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।
ਏਤੈਰ੍ਹਿ ਦਤ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਦਧ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਦਸ੍ਯੁਸ਼੍ਚੈਵ ਨृਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਣਨੇ ਤਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਚੋਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਵਿਅਕਤੀ—ਸ੍ਰਾਦਧ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਵਿਵਾਦੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਅਸੁਰਾਨ੍ਯਾਤੁਧਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟਮੇਭਿਰ੍ਵ੍ਰਜਤ੍ਯੁਤ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।