ਪਿਬਞ੍ਛਚੀਪਤਿਃ ਸੋਮਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਗਃ ਪੁਰਾ
ਛੇ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸੋਮ ਨੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਪੀਤਾ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰੁषਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਸਾਭ੍ਯਾਮਾਸਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥੇਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਜੁੜੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਣੇ,
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕੈਰਿਕ੍ਸ਼ੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍
ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਾਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਨਾਮਾਨੋ ਵਿਹਿਤਾ ਯਜਨੇਸ੍ਮृਤੇ
ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ, ਜਿਸਦੇ ਦੋ ਨਾਮ ਹਨ, ਯਜਨ ਲਈ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਤਿਕਾਃ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਹਰਿਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਪ੍ਰਸਾਤਿਕਾ, ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ, ਅਤੇ ਮੂੰਗ, ਤੇ ਹਰੇ ਦਾਣੇ ਵੀ,
ਕृष੍ਣਮਾषਾਸ੍ਤਿਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੁ ਯਵਸ਼ਾਲਯਃ
ਕਾਲਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਤਿਲ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੌ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਨਲੋਹਾਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਹ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚਾਵਲ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਸੂਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੁਸੁਂਭਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਮਸੂਰ ਦੀ ਦਾਲ, ਸੁਭਾਗਾ ਕੁਸੁੰਭਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਵਸਤੀ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਾਮਲਕਮृਦ੍ਵੀਕਾਪਨਸਾਮ੍ਰਾਤਦਾਡਿਮਾਃ
ਬੇਲ ਦਾ ਫਲ, ਆਮਲਾ, ਸੁੱਕੀ ਅੰਗੂਰ, ਫਣਸ, ਆਮ ਅਤੇ ਅਨਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਖਸ਼ੇਰੁਕੋਵਿਦਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਲਕਨ੍ਦਂ ਤਥਾ ਵਿਸਮ੍
ਖਸੇਰੂ, ਕੋਦਰਵਾ, ਵਿਦਾਰੀ, ਤਾਲ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਵੀ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਕਾਲੇਯਂ ਕਾਲਸ਼ਾਕਂ ਚ ਭੂਰਿਪੂਰ੍ਣਾ ਸੁਵਰ੍ਚਲਾ
ਕਾਲੇਯਾ, ਕਾਲਾ ਸਾਗ, ਭੂਰੀਪੂਰਨਾ ਅਤੇ ਸੁਵਰਚਲਾ ਵੀ ਨਾਮ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।
ਕਫਾਲਕਂ ਕਣਾ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਲਕੁਚਂ ਚੋਚਮੇਵ ਚ
ਕਫਾਲਕਾ, ਕਣਾ, ਅੰਗੂਰ, ਲਕੁਚਾ ਅਤੇ ਕੁਚਮਾ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਵੈਕਙ੍ਕਤਂ ਨਾਲਿਕੇਰਸ਼ृਙ੍ਗਜ ਪਕਰੂषਕਮ੍
ਵੈਕੰਗਕਤਾ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਜਾ ਅਤੇ ਪਕਰੂਸ਼ਕਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸੁਗਨ੍ਧਮਾਂਸਪੀਵਨ੍ਤਿ ਕषਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚ
ਜੋ ਵੀ ਪਦਾਰਥ ਮਾਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਕਸੇਲੇ ਸਵਾਦ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਨਾਗਰਂ ਚਾਤ੍ਰ ਵੈ ਦੇਯਂ ਦੀਰ੍ਘਮੂਲਕਮਵ ਚ
ਇੱਥੇ ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਮੂਲੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਕਰਂਭਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਹੀਨਾਨਿ ਰਸਗਨ੍ਧਤਃ
ਕਰੰਭਾ ਵਰਗੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸੁਆਦ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯ ਬਲੇਃ ਸੁਰੈਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ—
ਤਤ ਏਤਾਨਿ ਜਾਤਾਨਿ ਲਸ਼ੁਨਾਦੀਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਸਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰਜਸ੍ਵਲਾਃ
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਰਜਸਵਲਾ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਲਭੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਗੌਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਨਕ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚੈਵ ਗੁਹ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਾਂ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਾਹਿषਂ ਚਾਮਰਂ ਚੈਵ ਪਯੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਮਹਿਸ, ਚਮਰਾ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੇ।
ਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚ ਯੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼ੌਚਾਸ਼ੌਚਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰਾਜਨਿष੍ਠਾਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਾਂ ਤਥਾ ਭੂਮਿਂ ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬੁੱਰੀ ਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੋਰ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਯੋਜਨਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕਵੋ ਨਾਮ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਦੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੇਤੈਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਨ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਂਨ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾਮਿਆਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯੀਸਂਵਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੇਦਕ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।