ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਮਥੈਤੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਵਰ੍ਣਵਿਹਿਤੈਃ ਸ੍ਥਾਨੇ ਧਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮੇ ਰਤੈਃ
ਤਿੰਨ ਵਰਣਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਵਰਣਾਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨੁਸਰਨ੍ਵੀਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਵੀਰ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਕੁਦੇਸ਼ੇ ਚ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਾੜੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਃ ਪਾਪਾਯੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿਕੋ ऽਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਪਾਪੀ, ਨਾਸਤਿਕ ਤੇ ਸਦਾ ਸੰਦੇਹੀ ਹੈ,
ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥੇ ਪਰਾ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਉਥੇ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਾਤ੍ਪਰਂ ਧ੍ਯਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਧਿਆਨ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਕ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ਗਾਨੀਨ੍ਦਿਯਾਣਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਸਾਂਸ ਅਤੇ ਉਲਟੀ ਸਾਂਸ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਾਰਂ ਕृਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋਪਾਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਸਮਝੋ ਕਿ ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਅਨਾ ਹਾਰੋ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਦਨਸ਼ਨਂ ਤਪਃ
ਜਦੋਂ ਅਹਾਰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾਸ਼ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਪਵਾਸ ਤਪ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣੇषੁ ਸਰ੍ਵਦੋषੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇष੍ਵੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਕਾਰਣੇਭ੍ਯੋ ਗੁਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਾਚ੍ਚ ਕੁਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਕਾਰਣਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਤੋਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ,
ਨ ਸਨ੍ਨਾਸਨ੍ਨ ਸਦਸਨ੍ਨੈਵ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦ, ਨਾ ਹੀ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤृਤੀਯ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤਪਾਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੱਧ ਭਾਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਉਪੋਧਾਤ ਪਾਦ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, 'ਪੁਣਯ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ' ਨਾਮਕ ਤੇਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਮੇਧ੍ਯਾਨਿ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਸ੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹਨ,
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਯੁष੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈ ਰਾਹੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਵੀ, ਰਾਹੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਇਹ ਕਰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣਸ੍ਤਤ੍ਤਰੇਤ੍ਪਾਪਂ ਸਤੀ ਨੌਰਿਵ ਸਾਗਰੇ
ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਕਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿषਾਣਵਰ੍ਜਂ ਖਡ੍ਗਸ੍ਯ ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯਾਮਹੇ
ਸਿੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਸੀਂ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਿਬਞ੍ਛਚੀਪਤਿਃ ਸੋਮਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਗਃ ਪੁਰਾ
ਛੇ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸੋਮ ਨੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਪੀਤਾ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰੁषਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਸਾਭ੍ਯਾਮਾਸਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥੇਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਜੁੜੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਣੇ,
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕੈਰਿਕ੍ਸ਼ੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍
ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਾਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਨਾਮਾਨੋ ਵਿਹਿਤਾ ਯਜਨੇਸ੍ਮृਤੇ
ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ, ਜਿਸਦੇ ਦੋ ਨਾਮ ਹਨ, ਯਜਨ ਲਈ ਰਿਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਤਿਕਾਃ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਹਰਿਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਪ੍ਰਸਾਤਿਕਾ, ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ, ਅਤੇ ਮੂੰਗ, ਤੇ ਹਰੇ ਦਾਣੇ ਵੀ,
ਕृष੍ਣਮਾषਾਸ੍ਤਿਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੁ ਯਵਸ਼ਾਲਯਃ
ਕਾਲਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਤਿਲ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੌ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਨਲੋਹਾਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਹ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚਾਵਲ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਸੂਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੁਸੁਂਭਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਮਸੂਰ ਦੀ ਦਾਲ, ਸੁਭਾਗਾ ਕੁਸੁੰਭਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਵਸਤੀ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਾਮਲਕਮृਦ੍ਵੀਕਾਪਨਸਾਮ੍ਰਾਤਦਾਡਿਮਾਃ
ਬੇਲ ਦਾ ਫਲ, ਆਮਲਾ, ਸੁੱਕੀ ਅੰਗੂਰ, ਫਣਸ, ਆਮ ਅਤੇ ਅਨਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਖਸ਼ੇਰੁਕੋਵਿਦਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਲਕਨ੍ਦਂ ਤਥਾ ਵਿਸਮ੍
ਖਸੇਰੂ, ਕੋਦਰਵਾ, ਵਿਦਾਰੀ, ਤਾਲ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਵੀ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਹਨ।