ਲਵਕਾष੍ਠਾਃ ਕਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਹੁਰ੍ਤ੍ਤਾਨ੍ਸਂਧਿਰਾਤ੍ਰ੍ਯਹਾਨ੍
ਪਲ, ਲੱਕੜ, ਭਾਗ, ਘੜੀਆਂ, ਸੰਧੀਆਂ, ਰਾਤਾਂ ਅਤੇ ਦਿਨ—
ਸ੍ਥਾਨਾਭਿਮਾਨਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਜੋ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਥਾਵਾਂ ਖੁਦ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ—
ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਤਿष੍ਯਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਯੁਗਮ੍
ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਤਿਸ਼ਯ ਯੁਗ, ਅਤੇ ਯੁਗ ਵੀ—
ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ
ਤੇ ਉਹ ਜੀਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਸਨ—
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਯਾਸ੍ਤਪੋਲੋਕਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਃ ਸਮਾਸਤ
ਜੋ ਤਪੋ-ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਗਏ—
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਤਾਕਿ ਫਿਰ ਰਚਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੇਖ ਸਕਣ।
ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਰ੍ਥ ਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮਿਹ ਤਾਃ ਸਾਧਿਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇੱਥੇ, ਜੋ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਏ, ਉਹ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਾਪੂਰਯਨ੍ਪੁਰਾ
ਫਿਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਥਾਵਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਆਸਂਗਦ੍ਵੇषਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇ ਦਿਵਂ ਗਤਾਃ
ਮੋਹ ਤੇ ਵੈਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਫਲਸ਼ੇषੇਣ ਖ੍ਯਾਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦਾਤ੍ਮਕਾਃ
ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਅਪ੍ਸੁ ਯਃ ਕਾਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਬੋਧਯਨ੍ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਤੁ ਸਃ
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਹ ਹੈ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਯੋਨਿषੁ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਣਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਨਾ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਮੇਧ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਨਾਮਰੂਪੇਣਃ
ਹਰ ਵਾਰੀ, ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਾਂ ਤੇ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧ੍ਯਾਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਾਭਿਧ੍ਯਾਯਿਨਸ੍ਤਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਉਪਜਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਨਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵੋਦ੍ਰਿਕ੍ਤਾਃ ਸੁਤੇਜਸਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਚੰਗੀਤਾ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਰਜਸੋਦ੍ਰਿਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਮਰ੍षਿਣਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਜਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਜਸ੍ਤਮੋਭ੍ਯਾਸੁਦ੍ਧਿਕ੍ਤਾ ਗृਹਸ਼ੀਲਾਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਰਜਸ ਤੇ ਤਮਸ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਰ-ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੂਟਕਾਕੂਟਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਂਤੇ ਮੁਮੂਰ੍षੁਣਾਮ੍
ਮਕਾਰੀ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਾਲੇ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਕਲ੍ਪੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮੈਥੁਨਾਨਾਂ ਚ ਸਂਭਵਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਣ-ਜੁਲਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਵਿषਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸ਼ਬਦ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦਰੀ-ਵਿਸ਼ੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਲੱਛਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਨ੍ਵਯਾਸ੍ਤੁ ਸਂਭੂਤਾ ਯੈਰਿਦਂ ਪੂਰਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਤਾ ਹ੍ਯਲ੍ਪਸਂਤੋषਾਯੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਰਂਤਿ ਵੈ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਕਾਮਚਾਰਿਣ੍ਯੋ ਮਾਨਸੀਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌਂ ਤਦਾ ਨ ਸ੍ਤਃ ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯੁਗੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਦਿਵ੍ਯਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਸਵਰਗ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਪ੍ਰਥਿਤਾਸ੍ਵਿਹ
ਫਿਰ, ਜਦ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ।
ਪਰ੍ਵਤੋਦਧਿਵਾਸਿਨ੍ਯੋ ਹ੍ਯਨਿਕੇਤਾਸ਼੍ਰਯਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ
ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਇਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਸ਼੍ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ ਕਾਮਚਰਿਣ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨੋਦ੍ਵਿਜਾ ਨੋਤ੍ਕਟਾਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾ ਤੁ ਸਾ
ਉਥੇ ਨਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਠੋਰਤਾ; ਇਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।