ਸ਼ਕ੍ਰਾਵਤਾਰੇ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਮੈਨਾਕੇ ਚ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੈਨਾਕ ਤੇ,
ਅਤ੍ਯੁष੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਤਿਸ਼ੀਤਾਸ਼੍ਚ ਆਪਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਧ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਨਨ੍ਤ੍ਯਂ ਜਪਹੋਮਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਧ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਦਪਾ ਮਣਿਬਰ੍ਹਣਾਃ
ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਵੈ ਤੋਲਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਫਲ ਤੋਲਿਆ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਂਸ਼ਃ ਪਰਾਸ਼ਰਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਮਹਾਯੋਗਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨੌ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਕਾਰਣੇਨ ਤੁ
ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਨਿਯੋਗ ਤੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਂ ਸਕृਦਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਧ ਵੀ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਤੁਙ੍ਗੇ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਵ੍ਯਾਸਤੀਰ੍ਥੇਤਥੈਵ ਚ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਅਾਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵੀ।
ਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤੁ ਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੁਰੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਜਦੋਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਭੂਤਾਨਾਮਨੁਕਂਪਾਰ੍ਥਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਲਈ, ਇਹ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦਾਯਾਂ ਵਿਰਜੇ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਾਲਯੇ
ਨੰਦਾ, ਵਿਰਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਵਿੱਚ।
ਕਾਕਹ੍ਰਦੇ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰ੍ਯਂ ਸੁਵਰ੍ਣਮਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਕਾਕਾ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਕੁਮਾਰਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਗਰਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯੁਗਂ ਦਿਵ੍ਯਮੁਮਾਤੁਙ੍ਗੋ ਸ੍ਥਿਤੋ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਉਹ ਉੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਯੁਗ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਥੇ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕृਤਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਸਿੱਧੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਹ੍ਰਦਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਨਾਗਰਾਟ੍ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਹਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ।
ਅਤਿਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੈਰ੍ਭੁਜਗੈਰ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮਨ੍ਨਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਸੱਪਾਂ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਕਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯਾਂ ਗੁਹਾਯਾਂ ਵਾਮਨਸ੍ਯ ਚ
ਕਾਰਵਤੀ, ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ।
ਜਪੋ ਹੋਮਸ੍ਤਪੋ ਧ੍ਯਾਨਂ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਪ, ਹੋਮ, ਤਪ, ਧਿਆਨ—ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕੁਮਾਰਧਾਰਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦृष੍ਟਾ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਕੁਮਾਰਾ ਧਾਰਾ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੈਲਃ ਕਾਨ੍ਤਿਪੁਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਗੁਦੀਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਾਂਤੀਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍
ਉਥੇ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਵਚ੍ਚਰਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੇਵ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਥੇ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਧੂਤਾਨਿ ਤੁ ਪਾਪਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸੁਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਥੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।