ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤੁ ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕੇ ਵਸ਼ੀ ਚ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀ ਯਤੇ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਸਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹ੍ਰਦਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਵਿਅਾਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਹ੍ਰਦ ਵੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਚਾਸ਼੍ਰਮਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਹੈ।
ਆਖ੍ਯਾਨ ਪਞ੍ਚਮਾ ਵੇਦਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਉਥੇ ਹੀ ਪੰਜਵਾਂ ਵੇਦ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਰਚੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮੇਤੇषੁ ਜਪਹੋਮਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਸ੍ਰਾਦ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਪ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਸਮਂ ਫਲਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਜਾਯਾਂ ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਦ੍ਰਵਾਯਾਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀਰਜਾ ਤੇ ਮਦਰਵਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕੂਟੇ ਹ੍ਯਨਨ੍ਤੇ ਚ ਗਿਰੌ ਤ੍ਰਿਕਕੁਦੇ ਤਥਾ
ਮਹਾਕੂਟ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਤ੍ਰਿਕਕੁਡ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੀ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਂ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਸਾ ਚਾਭ੍ਯੇਤਿ ਧृਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ 'ਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਪਰ ਜੋ ਵ੍ਰਤ 'ਚ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਯਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਰਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਚੀਰਾਣ੍ਯਂਭੋਗਤਾਨਿ ਤੁ
ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਉਹ ਕਪੜੇ ਤੇ ਭਾਂਡੇ, ਜੋ ਭੋਗ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਖ੍ਯਾਤਮਾਯਤਨਂ ਤਤ੍ਰ ਨਨ੍ਦਿਨਃ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਨੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਾਞ੍ਚਨਾ ਯੁਪਾਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਚਿषੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਯੂਪ (ਯਜਨ ਪੋਸਟ) ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਚ ਤਿਲਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਭ੍ਯੋਵੈ ਸਦਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਤ੍ਤਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਧ,
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਨृਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸਤੀਰ੍ਥੇ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਅਾਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀ ਤੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਲਕਸ਼ ਤੇ,
ਸ਼ਕ੍ਰਾਵਤਾਰੇ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਮੈਨਾਕੇ ਚ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੈਨਾਕ ਤੇ,
ਅਤ੍ਯੁष੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਤਿਸ਼ੀਤਾਸ਼੍ਚ ਆਪਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਧ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਨਨ੍ਤ੍ਯਂ ਜਪਹੋਮਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਧ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਦਪਾ ਮਣਿਬਰ੍ਹਣਾਃ
ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਵੈ ਤੋਲਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਫਲ ਤੋਲਿਆ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਂਸ਼ਃ ਪਰਾਸ਼ਰਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਮਹਾਯੋਗਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨੌ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਕਾਰਣੇਨ ਤੁ
ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਨਿਯੋਗ ਤੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਂ ਸਕृਦਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਧ ਵੀ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।