ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਪਠਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਰੁਹ੍ਯਤਂ ਨਿਯ ਮਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਉਥੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਪਨ੍ਦੇਤਿ ਸਤਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਬਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚਨ੍ਦਨਮਹਾਖਣ੍ਡਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਯਾਤਿ ਸਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਚੰਦਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਯਾਸੁ ਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਸਿੱਪ ਬਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੋਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਧਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਕਰ੍ਤ੍ਤॄਨਪਿ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਿ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵੈਕृਤੇ ਚ ਤਥਾ ਗਿਰੌ
ਸ਼੍ਰੀਪਹਾੜ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਵੈਕ੍ਰਿਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੀ,
ਪਲਾਸ਼ਾਃ ਖਦਿਰਾ ਬਿਲ੍ਵਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵਿਕਙ੍ਕਤਾਃ
ਉਥੇ ਪਲਾਸ਼, ਖਦਿਰ, ਬਿਲਵਾ, ਪਲਕਸ਼, ਅਸ਼ਵੱਥ ਤੇ ਵਿਕੰਕਟ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨੋਂऽਗਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯਾਤ੍ਯਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਇਥੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤੁ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਨਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯੇ
ਇਥੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਫਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਦੁਹਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾ
ਨਰਮਦਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਹੈ।
ਮਾਠਰਸ੍ਯ ਵਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤੇ
ਮਾਠਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਰਨ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਚੈਵ ਗਿਰੌ ਪੁਣ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੀਮ੍
ਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਪਂ ਕੇषਾਂ ਚਿਤ੍ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਥੇ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਕਾਮਚਾਰਾ ਵਿਹਙ੍ਗਮਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਕੂਪੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਤਟੇ ਤਥਾ
ਪਾਂਡੂਕੂਪ 'ਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਦੇ ਤਟ 'ਤੇ ਵੀ,
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਚ ਜਂਬੂਮਾਰ੍ਗੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਚਿਤਰਕੂਟ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਤੇ ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ,
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸਿਤਾਯਾਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਵੀ, ਤੇ ਅਸਿਤਾ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੋਦਧੌ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਚ ਤਦ੍ਵਦੇਵ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ 'ਤੇ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯਾਪੋ ਗਵਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤੁ ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜਾਤਵੇਦਃ ਸ਼ਿਲਾ ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਗ੍ਨੇਃ ਸਨਾਤਨਾਤ੍
ਉਥੇ, ਜਾਤਵੇਦ ਪਥਰ ਸਦਾ ਅੱਗ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਸ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਉਥੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ
ਜਿੱਥੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪੰਜਾਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਹੋਏ ਹਨ,
ਖ੍ਯਾਤਂ ਹਯਸ਼ਿਰੋ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਰਪ੍ਰਦਮ੍
ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸੁਂਦਨਿਸੁਂਦੇ ਚ ਦੇਯਂ ਪਾਪਨਿषੂ ਦਨਮ੍
ਸੁੰਦਨੀ ਤੇ ਸੁੰਦੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਤੁਙ੍ਗੇ ਸ਼ੁਭੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਪਿਤॄਨ੍
ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿਰਜਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਦਪਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀਰਜਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।