ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਕृਦਪਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਸ਼ਲ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਲ੍ਯਕਰਣੀ ਨਦੀ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਲਿਙ੍ਗਦੇਸ਼ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਧੇ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮਾਲ੍ਯਵਤੋ ਵਿਭੋਃ
ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਲਯਵਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਸਂਮਤਂ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਚਾਪ੍ਯੁਸ਼ਨਾ ਜਗੌ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ।
ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਦੇਵਾਰ੍ਚਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਮਰਕਣ੍ਟਕੇ
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਮਰਕੰਟਕ 'ਚ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਰੁਹ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚੈਵ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਉਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਧृष੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਵਚ੍ਚਰਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਪਠਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਰੁਹ੍ਯਤਂ ਨਿਯ ਮਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਉਥੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਪਨ੍ਦੇਤਿ ਸਤਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਬਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚਨ੍ਦਨਮਹਾਖਣ੍ਡਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਯਾਤਿ ਸਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਚੰਦਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਯਾਸੁ ਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਸਿੱਪ ਬਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੋਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਧਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਕਰ੍ਤ੍ਤॄਨਪਿ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਿ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵੈਕृਤੇ ਚ ਤਥਾ ਗਿਰੌ
ਸ਼੍ਰੀਪਹਾੜ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਵੈਕ੍ਰਿਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੀ,
ਪਲਾਸ਼ਾਃ ਖਦਿਰਾ ਬਿਲ੍ਵਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵਿਕਙ੍ਕਤਾਃ
ਉਥੇ ਪਲਾਸ਼, ਖਦਿਰ, ਬਿਲਵਾ, ਪਲਕਸ਼, ਅਸ਼ਵੱਥ ਤੇ ਵਿਕੰਕਟ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨੋਂऽਗਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯਾਤ੍ਯਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਇਥੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤੁ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਨਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯੇ
ਇਥੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਫਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਦੁਹਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾ
ਨਰਮਦਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਹੈ।
ਮਾਠਰਸ੍ਯ ਵਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤੇ
ਮਾਠਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਰਨ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਚੈਵ ਗਿਰੌ ਪੁਣ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੀਮ੍
ਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਪਂ ਕੇषਾਂ ਚਿਤ੍ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਥੇ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਕਾਮਚਾਰਾ ਵਿਹਙ੍ਗਮਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਕੂਪੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਤਟੇ ਤਥਾ
ਪਾਂਡੂਕੂਪ 'ਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਦੇ ਤਟ 'ਤੇ ਵੀ,
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਚ ਜਂਬੂਮਾਰ੍ਗੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਚਿਤਰਕੂਟ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਤੇ ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ,
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸਿਤਾਯਾਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਵੀ, ਤੇ ਅਸਿਤਾ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।