ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਤਾਰਸ੍ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਵੈ ਨਿਬੋਧਤ
ਜਿੱਥੇ ਦਾਨੀ ਰਹਿਣਗੇ—ਉਹ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਓ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਸ੍ਥਾਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੋ ऽਨ੍ਯਥਾ ਤੁ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ऋਣਂ ਨਿਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਜ਼ਾ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ਸਦਾ ਬੁਧਃ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬਲਿਂ ਸੁਵਿਹਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾ ਦੁਚ੍ਚੈਰੁਚ੍ਚਤਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਬਲੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਅਤੇ ਉੱਚਾ-ਉੱਚਾ ਸੁੱਟੋ।
ਤਨ੍ਨਿਵੇਦ੍ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਪਿਣ੍ਡਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਜੀਵਤਿ
ਜੋ ਜੀਵਤ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਜਰੂਰ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯਂ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਹਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭੇਟ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੇਚਿਦਾਚਾਰ੍ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਕੁਝ ਅਚਾਰਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਤਦ੍ਧਿਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲੋ ਨੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਬृਹਸ੍ਮਤਿਃ
ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਿਹਸਮਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਿਤਰੋ ਯੋਗ ਸਂਭਵਾਃ
ਪਿਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤਿ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਚਿਃ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਯੋਗੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਯਣਃ
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿੰਡ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਗਸ੍ਥਂ ਗ੍ਰਾਸਯੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ,
ਅਸਤਾਂ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੋ ਯਤ੍ਰ ਸਤਾਂ ਚੈਵ ਵਿਮਾਨਤਾ
ਜਿੱਥੇ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਅਣਸਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਇਤ੍ਵਾ ਮਮ ਸਧਰ੍ਮਾਣਂ ਬਾਲਿਸ਼ਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਧਰਮ-ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ,
ਪਿਣ੍ਡਮਗ੍ਨੌ ਸਦਾ ਦਦ੍ਯਦ੍ਭੋਗਾਰ੍ਥੀ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂ ਕਾਨ੍ਤਿਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਗੋषੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਿੰਡ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਦੀਰ੍ਘਾਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਵਾਯਸੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਉਹ ਕਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਪਣੇ ਫਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਭੇਟ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਕਾਸ਼ਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚੈਵ ਦਿਗ੍ਭੇਵੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੁ ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਕਾਮਸੁਦ੍ਧ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਧਵ੍ਯਵਾਹਨੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ-ਅੱਗ ਵਿਚ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨੌ ਚ ਤਤਃ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮੁਖਃ
ਅੱਗ ਵਿਚ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿੰਡ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖੇ।
ਉਦਕਾਨ੍ਨਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਲਿਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੈਰੁष੍ਣੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਤਾਨ੍ਰਸੈਰਪਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਾੜ੍ਹੇ, ਗਰਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਪਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ਼੍ਚ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋ ਯਜ੍ਞਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਪੂਰਵਜ ਪਵਿੱਤਰ ਤਪ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਵਿਹਿਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਕੁਝ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਨਿਵਿਕਿਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਸ਼ੇषਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲੈਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਯਤਸ਼੍ਚੈਵ ਅਨੁਗਮ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।