ਧੂਪਂ ਗਨ੍ਧਗੁਣੋਪੇਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਦ੍ਯਾਦੇਵਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਕਰੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਗਤਿਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਬ੍ਰਾਜਤੇ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੈਸ਼੍ਵ ਜਪਾਹੁਤਿਭਿਰੇਵ ਚ
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪਾਂ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ—
ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਯੇਦਨ੍ਨਸਂਪਦਾ
ਦਵਿਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਞ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ੍ਤਥਾ ਗ੍ਰਾਮੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਯੇਤ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ, ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਦਾਨਮਲਙ੍ਕਾਰਮੇਕੈਕਂ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇਵੇ।
ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਦਰ੍ਭਵਿਞ੍ਜੂਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਲਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਜਾਨੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸੂਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਸਭ ਦੇ ਘੁਟਣ ਥੱਲੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਧਾਗਾ ਦੇਵੇ।
ਸਕृਦ੍ਦੇਵਪਿਤॄਣਾਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚੈਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਿਣ੍ਡੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਦਰ੍ਸ਼ਾਞ੍ਜਿਨੇ ਹਿ ਤਮ੍
ਕਪੜੇ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਦਰਭਾ ਦੀ ਅਾਸਨ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਜਾਨੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸਵ੍ਯਂ ਭੂਮੌ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਖੱਬਾ ਘੁਟਣ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਆਹੂਯ ਚ ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਃ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰੇਵ ਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ
ਮੁੱਖ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰੀਨ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸਾਂਗੁष੍ਠਾਨ੍ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਨ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡਾ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਸਵ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਧਾਰਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਖੱਬੇ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਧਾਰ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਿਣ੍ਡਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾ ਪਿੰਡ ਛੱਡੇ।
ਸਵ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮੇਰ੍ऽਧਂ ਸਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਖੱਬੇ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਲਈ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਨਵਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਾਣਂ ਕਾਰ੍ਪਾਸਕਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਨਵਾਂ ਕਪੜਾ, ਧਾਗਾ, ਸਣ ਅਤੇ ਰੂਈ ਦਾ ਕਪੜਾ ਦੇਵੇ।
ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਜ੍ਞੇ ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਹਤਵਸ੍ਤ੍ਰਜਾਮ੍
ਉਹ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਕਪੜਾ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਕਕੁਦਮਞ੍ਜਨਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਤ੍ਰਿਕਕੁਦ ਦੀ ਮਲ੍ਹਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਣੀ ਚੋਭੇ ਤਮਾਲੋਸ਼ੀਰਪਦ੍ਮਕਮ੍
ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਮਾਲ, ਉਸ਼ੀਰ ਤੇ ਪਦਮਕਾ ਵੀ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਃ ਸੁਮਨਸਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਥਾ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਾਨਿ ਚ
ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਟਸ ਤੇ ਉਤਪਲ ਵੀ।
ਤਥਾ ਹਿ ਸੁਮਨਾ ਨਾਡੀਰੂਪਿਕਾਸ੍ਮਕੁਰਣ੍ਡਿਕਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਮਨਾ, ਨਾਡੀਰੂਪਿਕਾ ਤੇ ਅਸਮਕੁਰੰਡਿਕਾ ਫੁੱਲ ਵੀ ਹਨ।
ਯਥਾ ਗਨ੍ਧਾਦਪੇਤਾਨਿ ਚੋਗ੍ਰਗਨ੍ਧਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੋ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਨਿਯਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰੁਦਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਦੋਹਰਿਆਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਣ।