ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪਚ੍ਯਤੇ ਗੇਹੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਮੇਵ ਵਾ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ—
ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਲਿਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੌਹਫੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਲਾਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸ੍ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥੇ ਵਸੁਭਾਵਨਾ
ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ; ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਨਿਆਗਰੋਧ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਸੰਤਾਨ, ਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਯਾਦ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਲੋਕੇ ਮਾਧੂਕੇ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਮ੍
ਮਾਧੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਰਾਂ ਦ੍ਯੁਤਿਮਥਾਰ੍ਕੇਤੁ ਪ੍ਰਾਕਾਸ਼੍ਯਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਰਕ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੇ ਖਾਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਰਾਮਤਡਾਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਹ
ਖੇਤਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚ—
ਏਤੇष੍ਵੇਵ ਸੁਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਭੋਜਨਾਗ੍ਰਮਸ਼ੇषਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਸੁਗਨ੍ਧਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗੁਗ੍ਗੁਲਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪਾਨ੍ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਗਲ ਤੇ ਹੋਰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਧੂਪਂ ਗਨ੍ਧਗੁਣੋਪੇਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਦ੍ਯਾਦੇਵਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਕਰੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਗਤਿਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਬ੍ਰਾਜਤੇ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੈਸ਼੍ਵ ਜਪਾਹੁਤਿਭਿਰੇਵ ਚ
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪਾਂ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ—
ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਯੇਦਨ੍ਨਸਂਪਦਾ
ਦਵਿਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਞ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ੍ਤਥਾ ਗ੍ਰਾਮੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਯੇਤ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ, ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਦਾਨਮਲਙ੍ਕਾਰਮੇਕੈਕਂ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇਵੇ।
ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਦਰ੍ਭਵਿਞ੍ਜੂਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਲਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਜਾਨੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸੂਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਸਭ ਦੇ ਘੁਟਣ ਥੱਲੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਧਾਗਾ ਦੇਵੇ।
ਸਕृਦ੍ਦੇਵਪਿਤॄਣਾਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚੈਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਿਣ੍ਡੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਦਰ੍ਸ਼ਾਞ੍ਜਿਨੇ ਹਿ ਤਮ੍
ਕਪੜੇ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਦਰਭਾ ਦੀ ਅਾਸਨ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਜਾਨੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸਵ੍ਯਂ ਭੂਮੌ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਖੱਬਾ ਘੁਟਣ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਆਹੂਯ ਚ ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਃ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰੇਵ ਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ
ਮੁੱਖ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰੀਨ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸਾਂਗੁष੍ਠਾਨ੍ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਨ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡਾ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਸਵ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਧਾਰਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਖੱਬੇ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਧਾਰ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ।