ਸਪ੍ਤਰ੍ਚਿषਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਧ੍ਯਾਨਿਨਾਂ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਦਾਨ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਪਿਤृਮਤ੍ਸੁ ਵਿਧਿष੍ਵਪਿ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਨਾਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ ਨਮਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਮੈਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਨਮਾਯੁਃ ਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਤੇ ਪਿਤਰੋ ਭੁਵਿ
ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਾਣਾ, ਉਮਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿ षਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਸੱਤ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪਚ੍ਯਤੇ ਗੇਹੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਮੇਵ ਵਾ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ—
ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਲਿਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੌਹਫੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਲਾਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸ੍ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥੇ ਵਸੁਭਾਵਨਾ
ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ; ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਨਿਆਗਰੋਧ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਸੰਤਾਨ, ਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਯਾਦ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਲੋਕੇ ਮਾਧੂਕੇ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਮ੍
ਮਾਧੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਰਾਂ ਦ੍ਯੁਤਿਮਥਾਰ੍ਕੇਤੁ ਪ੍ਰਾਕਾਸ਼੍ਯਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਰਕ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੇ ਖਾਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਰਾਮਤਡਾਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਹ
ਖੇਤਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚ—
ਏਤੇष੍ਵੇਵ ਸੁਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਭੋਜਨਾਗ੍ਰਮਸ਼ੇषਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਸੁਗਨ੍ਧਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗੁਗ੍ਗੁਲਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪਾਨ੍ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਗਲ ਤੇ ਹੋਰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਧੂਪਂ ਗਨ੍ਧਗੁਣੋਪੇਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਦ੍ਯਾਦੇਵਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਕਰੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਗਤਿਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਬ੍ਰਾਜਤੇ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੈਸ਼੍ਵ ਜਪਾਹੁਤਿਭਿਰੇਵ ਚ
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪਾਂ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ—
ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਯੇਦਨ੍ਨਸਂਪਦਾ
ਦਵਿਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਞ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ੍ਤਥਾ ਗ੍ਰਾਮੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਯੇਤ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ, ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।