ਇਹ ਵਾਮੁਤ੍ਰ ਯ ਵਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮ੍ਯਗਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਤੁ ਯਃ
ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਯਜਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਿ ਚ ਭ੍ਰਾਜਤੇਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਭਤੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਹ੍ਯੇਤ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੂਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਂਵਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯੋਗਿਭ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ—
ਆਦ੍ਧੇ ऽਵਸਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਜਪੇਤ੍ਸਦਾ
ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪ੍ਰਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਪਿਤਰ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠ੍ਯਮਾਨਃ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਿਯਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਜਦ disciplined ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਹਰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ—
ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੌਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ੀਰਾਯੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ, ਧਨ, ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਉਮਰ ਤੇ ਅਕਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍ਚਿषਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਧ੍ਯਾਨਿਨਾਂ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਦਾਨ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਪਿਤृਮਤ੍ਸੁ ਵਿਧਿष੍ਵਪਿ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਨਾਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ ਨਮਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਮੈਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਨਮਾਯੁਃ ਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਤੇ ਪਿਤਰੋ ਭੁਵਿ
ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਾਣਾ, ਉਮਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿ षਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਸੱਤ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪਚ੍ਯਤੇ ਗੇਹੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਮੇਵ ਵਾ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ—
ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਲਿਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੌਹਫੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਲਾਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸ੍ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥੇ ਵਸੁਭਾਵਨਾ
ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ; ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਨਿਆਗਰੋਧ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਸੰਤਾਨ, ਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਯਾਦ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਲੋਕੇ ਮਾਧੂਕੇ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਮ੍
ਮਾਧੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਰਾਂ ਦ੍ਯੁਤਿਮਥਾਰ੍ਕੇਤੁ ਪ੍ਰਾਕਾਸ਼੍ਯਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਰਕ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੇ ਖਾਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਰਾਮਤਡਾਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਹ
ਖੇਤਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚ—
ਏਤੇष੍ਵੇਵ ਸੁਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਭੋਜਨਾਗ੍ਰਮਸ਼ੇषਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਸੁਗਨ੍ਧਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗੁਗ੍ਗੁਲਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪਾਨ੍ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਗਲ ਤੇ ਹੋਰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—