ਪਿਤॄਨੇਤੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਸੱਚੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਥੇਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਾਂ ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਭਿਸ੍ਤਾਤ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵਧਾ ਦੀ ਭੇਟ—ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਚਸ੍ਯਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇਰਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਪਾਵਨੀਯਾਨਿ ਤ੍ਰਿਦਣ੍ਡੀਯੋਗ ਏਵ ਵਾ
ਵਸਤੂਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਦੰਡਿ ਯੋਗੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ।
ਆਯੁਃਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਜੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸਂਤਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਇਹ ਆਯੁ, ਕੀਰਤੀ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੋ ऽਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸੁਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ, ਇੱਕ ਅਰਤਨੀ ਮਾਪ ਦਾ ਚੌਕੋਣਾ ਟੁਕੜਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਧਨ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਬਲਵਰ੍ਣਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮਾ
ਇਹ ਧਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਰੰਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਾ ਰਜਤੈਃ ਪ੍ਰਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਇਹ, ਜੋ ਇੱਕ ਅਰਤਨੀ ਮਾਪ ਦੇ ਹਨ, ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਖਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਿਰਾਨਸ਼ੁषਿਰਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਛੇਦ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਯਸਾ ਹ੍ਯਾਜ ਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੋਧਨਂ ਚਾਦ੍ਭਿਰੇਵ ਚ
ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਬਕਰੀ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵਾਮੁਤ੍ਰ ਯ ਵਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮ੍ਯਗਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਤੁ ਯਃ
ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਯਜਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਿ ਚ ਭ੍ਰਾਜਤੇਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਭਤੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਹ੍ਯੇਤ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੂਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਂਵਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯੋਗਿਭ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ—
ਆਦ੍ਧੇ ऽਵਸਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਜਪੇਤ੍ਸਦਾ
ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪ੍ਰਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਪਿਤਰ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠ੍ਯਮਾਨਃ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਿਯਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਜਦ disciplined ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਹਰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ—
ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੌਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ੀਰਾਯੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ, ਧਨ, ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਉਮਰ ਤੇ ਅਕਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍ਚਿषਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਧ੍ਯਾਨਿਨਾਂ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਦਾਨ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਪਿਤृਮਤ੍ਸੁ ਵਿਧਿष੍ਵਪਿ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਨਾਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ ਨਮਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਮੈਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਨਮਾਯੁਃ ਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਤੇ ਪਿਤਰੋ ਭੁਵਿ
ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਾਣਾ, ਉਮਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿ षਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਸੱਤ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ—