ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਭੀਮਰਥਃ ਸਂਗੋ ਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਵਾਨ੍
ਮੰਤਰੀ ਭੀਮਰਥਾ, ਸੰਗਾ, ਵਿਭ੍ਰਾਂਤਾ ਤੇ ਚਾਰੁਹਾਸਵਾਨ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜਾਜਲਿਃ ਪਞ੍ਚਮੁਕੁਟੋ ਬਲਬਨ੍ਧੁਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਾਜਲੀ, ਪੰਚਮੁਕੁਟਾ, ਬਲਾਬੰਧੂ ਤੇ ਸਮਾਹਿਤਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਨਵਾਕ੍ਸ਼ੇ ਹਰਿਨੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜੀਮੂਤੋ ऽਥ ਬਲਾਹਕਃ
ਨਵਾਕਸ਼ੇ, ਹਰਿਨੇਤਰ, ਜੀਮੂਤਾ ਤੇ ਬਲਾਹਕਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵੀਰਬਾਹੁਃ ਕृਤੀ ਕੁਣ੍ਡੋ ਕृਤਕृਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਵੀਰਬਾਹੂ, ਕ੍ਰਤੀ, ਕੁੰਡਾ, ਕ੍ਰਤਕ੍ਰਿਤਿਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇਕਸ਼ਣਾ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵਿਕਟਃ ਕਵਕਸ਼੍ਚੈਵ ਜਵਸੇਨੋ ਵृषਾਕृਤਿਃ
ਵਿਕਟਾ, ਕਵਕਾ, ਜਵਸੇਨਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਹਸ੍ਵਾਰਃ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਃ ਪੁष੍ਪਧ੍ਵਂਸੋ ਵਿਲੋਹਿਤਃ
ਸਹਸਵਾਰਾ, ਸ਼ੁਭਕਸ਼ੇਤਰਾ, ਪੁਸ਼ਪਧਵੰਸਾ ਤੇ ਵਿਲੋਹਿਤਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਗੋਧਾਮਾ ਚ ਧਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗੋਲਾਙ੍ਗੂਲਸ਼੍ਚ ਨੇਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਗੋਧਾਮਾ, ਧਨੇਸ਼ਾ, ਗੋਲਾਂਗੂਲਾ ਤੇ ਨੇਤਰਵਾਨ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮਧੇਯਾਨਾਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਭਿਵਰ੍ਣਿਤੁਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ 'ਤੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਰਣੇ ਨਿਗੂਙ੍ਯ ਵਾਮੇਨ ਭੁਜੇਨ ਸ ਮਹਾਬਲਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵਾਮ ਭੁਜਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਲੜਿਆ।
ਮੌਹੂਰ੍ਤਿਕੀਂ ਗਤਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਤੁਃ ਪਰਸ਼ਰ੍ਵਾਨੁਪਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਆਇਆ।
ਮਨੋਵਾਯੁਗਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਲੀ ਵ੍ਯਪਗਤਕ੍ਰਮਃ
ਵਾਲੀ ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਵਾਲੀ ਬਾਹੁਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਨष੍ਟਚੇਤਸਮ੍
ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਮਨੋਂ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਿਚ੍ਯਾਂਭਸਾ ਸੁਸ਼ੀਤੇਨ ਹ੍ਯਾਪਾਦਤਲਮਸ੍ਤਕਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਾਤੀ ਵਿਚੋਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਛਿੜਕਿਆ।
ਉਵਾਚ ਰਣਚਣ੍ਡਂ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਂਦ੍ਰਂ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਤੀਖੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸਂਖ੍ਯੇਯਂ ਬਲਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਯਮਂ ਸਸਚਿਵਂ ਰਣੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ,
ਮਰੁਦ੍ਗਣਂ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਨਾਦਿਤ੍ਯਾਨਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਸੂਨ੍
ਮਰੁਤਾਂ, ਰੁਦਰਾਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ,
ਸਿਦ੍ਧਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਭੁਜਙ੍ਗਮਾਨ੍
ਸਿੱਧਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ,
ਤਥਾ ਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਨ੍
ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਰੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ,
ਕਥਮੀਦृਗ੍ਗੁਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਨੋਵਾਯੁਸਮੋ ਜਵੇ
ਇੰਨੇ ਗੁਣ ਹੋਣ ਤੇ ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ,
ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਸਰ੍ਵੋਂਲ੍ਲੋਕੇषੁ ਵੀਰਾਨ੍ਪਰਪੁਰਞ੍ਜ੍ਯਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਪਰਾਈਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ,
ਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਸਾਗਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਯੋਧਾ,
ਦੁਰ੍ਬਲੇਨ ਮਯਾ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵਾਨਰੇਣ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੈਂ, ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਾਂਦਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਹੇਤੁਨਾ ਕੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਦੱਸ ਕਿ ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ।
ਵਯਨਂ ਵਾਲਿਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਾਲੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਜੋ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਯਾ ਦੇਵਾਸੁਰਾ ਰਣੇ
ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।
ਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੌਹृਦਂ ਭਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਲੀ ਭਵਤ੍ਯੇਤਦ੍ਵਚਸ੍ਤਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਣ।'
ਜਗਾਮ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਗਣਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਆਜਹਾਰ ਬਹੂਨ੍ਯਜ੍ਞਾਨਨ੍ਨਪਾਨਸਮਾਵृਤਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਸੀ।