ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਕੁਲੀਨਾਨਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਕੁਲੀਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਣੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਵੇषਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਹਿਤਗ੍ਨਯਃ
ਦਿਵਿਆ ਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਮੁਕੁਟੈਃ ਕੁਣ੍ਡਲੈਰ੍ਹਾਰੈਃ ਕੇਯੂਰੈਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਃ
ਮੁਕੁਟ, ਕੁੰਡਲ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਕੇਯੂਰ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮੋਚਨੇ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਸਂਹਾਰਕਰ੍ਮਣਿ
ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਸਮਰ੍ਥਾ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਮਰਥ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਕੁਲਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੁਲ ਹਨ।
ਨੀਲੇ ਸ਼੍ਵੇਤਨਗੇ ਚੈਵ ਨਿषਧੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਨੀਲੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ, ਨਿਸ਼ਧ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ,
ਨਿਲਯਾਸ੍ਤੇषੁ ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਕृਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਰਮਣੀਯਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯੁਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਸਾਰੇ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਹਨ।
ਆਲੇਪਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭਕ੍ਤਿਕृਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਲਾਹੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਨਰਾ ਵਾਨਰੀਭਿਸ੍ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਵਾਨਰੀਆਂ ਇਲਾਹੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਾਮਯਾਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਦਿਵਿ ਦੇਵਗਣਾ ਇਵ
ਉਹ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ਼੍ਚ ਵਰੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਾ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ੈਣ੍ਡਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ, ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਮ੍ਲਾਨਿਨਃ ਸਤ੍ਯਸਂਧਾ ਨਾਨਾਰ੍ਥੇ ਬਹੁਜਲ੍ਪਿਨਃ
ਉਹ ਕਦੇ ਮੁਰਝਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵਨਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂਤੋ ਹਿ ਸृष੍ਟਾ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਰਚਿਆ ਹੈ।
ਕਪੀਨਾਮਵਤਾਰੋ ऽਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੇਵ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁਧ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਵਸਾਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾਸ੍ਯ ਵੈ
ਬਾਘ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਭਾਤृਦਾਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਭਰਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ।
ਸ਼ਰਭਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਦ੍ਧਾਂਸੋ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਵੀਰ੍ਯਸਂਮਤਾਃ
ਸ਼ਰਭ ਦੇ ਭਰਾ ਵੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰਭਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਞ੍ਸ਼ੁਕੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਸ਼ਰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ੁਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਸਂਮਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿ ਦੁਰਾਸਦਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਸੀ ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਇਨ੍ਤਾ ਸਦੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰੁਪਾਦਾਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਚੁਣਿਆ।
ਪਾਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ऋਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾਨਰਯੂਥਪਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਚਕਮੇ ਤਾਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍
ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਰਜਾਯਾਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਵਿਰਜਾ ਵਿੱਚ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ,
ਰਹਸ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਹਰਿਯੂਥਪਃ
ਉਥੇ ਚੁਪ ਚਾਪ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ।
ਹਰ੍ष ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਯੂਥਪਃ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਵਾਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਨੁਗਤੋ ਬਲੀ
ਫਿਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।