ਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਚष੍ਟ ਖਸ਼ਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਖਸ਼ਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਧਾਤ੍ਵਰ੍ਥਯੋਗੇਨ ਤਤ੍ਤਦਰ੍ਥੇ ਚਕਾਰ ਹ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਰਥ ਬਣਦੇ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਭਕ੍ਸ਼ਾਵੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨੇष ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ऽਭਵਤ੍ਤ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਓ ਖਾਈਏ', ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯਕਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਕ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚੈष ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ੇਮਾਂ ਮਾਤਰਂ ਸ੍ਵਕਾਮ੍
ਅਤੇ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ',
ਸ ਤਦਾ ਤਦ੍ਵਿਧਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕ੍ਰਿਯਾਂ ਚ ਤਯੋਃ ਪਿਤਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਬਦਲਾਅ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਓ—
ਤਾਵृਭੌ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪਰਿਮृष੍ਟਧੀਃ
ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਭੁੱਖੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਓ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾ ਤੌ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰ ਮੇਤਂ ਤਯੋਰ੍ਦਦੌ
ਪਿਓ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਸृਙ੍ਮਾਂਸਵਸਾਭੂਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਕਾਮਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚੈਵ ਬਲੀਯਾਂਸੌ ਦਿਵਾ ਵੈ ਨਿਰ੍ਬਲੌ ਯੁਵਾਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਪਰ ਦਿਨ ਚ ਤੁਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੋਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਥੋਂ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਪਰ੍ਯਯੇषੁ ਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤੇ ऽਕृਤਜ੍ਞੌ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਕੌ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਯਾਵਿਦਾਵਦृਸ਼੍ਯੌ ਤਾਵਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਗਤਾਵੁਭੌ
ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੁਕ ਗਏ।
ਰੂਪਾ ਨੁਰੂਪੈਰਾਚਾਰੈਃ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਤੌ ਪ੍ਰਬਾਧਕੌ
ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਅਤੇ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਰੂਪ ਤੇ ਆਚਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਪਸ਼ੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੂਤਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨੁਚਰੌ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯਤਿष੍ਠਤਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੋ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਡਿੱਠੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਆਹਾਰਂ ਸ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਨੁਸਸਾਰ ਹ
ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਕਪਿਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌਂ ਕੂष੍ਮਾਡੌ ਪੂਰ੍ਵਜਾਵੁਭੌ
ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਬੰਦਰ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ ਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਸਨ।
ਕਨ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੌ ਤੌ ਤੁ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਆਹਾਰਾਰ੍ਥੇ ਸਮੀਹਨ੍ਤੌ ਸਕਨ੍ਯੌ ਤੁ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਖਾਣ ਲਈ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭੁੱਖੇ ਸਨ।
ਸਹਸਾ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੇਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਅਚਾਨਕ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਪਿਤਰਾਵੂਚਤੁਃ ਕਨ੍ਯੇ ਯੁਵਾ ਮਾਨਯਤ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰੋ।'
ਤਤਸ੍ਤਮਭਿਸृਤ੍ਯੈਨਂ ਕਨ੍ਯੇ ਜਗृਹਤੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਗृਹੀਤਂ ਤਂ ਪਿਸ਼ਾਚੌ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਕੁੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਭੂਤ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਭਿਜਾਤੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੌ ਰਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਰਾਖਸ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ
ਤੌ ਤੁष੍ਟੌ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯੇ ਤੇ ਦਦਤੁਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਃ ਸ਼ਣ੍ਡਃ ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਸ਼੍ਰਾਵਯਤਾਂ ਧਨਮ੍
ਅਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਡਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਫਿਰ ਦੌਲਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਸ੍ਯਾਪਰਾਹਾਰ ਇਤਿ ਸ਼ਣ੍ਡੋ ऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਸ਼ੰਡਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੀ ਹੋਰ ਖੁਰਾਕ ਹੈ।'
ਜਨ੍ਤੁਭਾਵ ਧਨਾਦਾਨਾ ਇਤ੍ਯਜੌऽਸ਼੍ਰਾਵਯਦ੍ਧਨਮ੍
ਅਜਾ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, 'ਜੀਵ ਬਣਨਾ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣੀ ਹੈ।'
ਯਾਤੁਧਾਨਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਮਹਾਰਵਾ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਯਾਤੁਧਾਨ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਧਾਨਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਮਹਾਰਵਾ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਧਾਨ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਵੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਸੀ।