ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਥਾ ਸਮਭਾਵਤ੍ਤਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰਿਆ।
ਗਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸਂਵਾਦਂ ਤਂ ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪਰ ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ, ਉਸ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣ ਲਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਤ੍ਸ ਸੁਸ਼੍ਰੂषਾਭਿਰਤੋ ਭਵ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਪੁੱਤ, ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ।
ਵਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ ਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਤੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਵਰ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤੇ ਤੁ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਮਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਸ਼ਕਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ।
ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨਂ ਕਾਲੇ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮਲਦਾ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ।
ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਵ੍ਰਤੇ ਦੇਵੀ ਤੁष੍ਟਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ
ਜਦ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਿੱਸਾ ਬਾਕੀ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਠਾਨਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਤਃ
ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਓ ਭਾਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸਹ ਤੇਨ ਵੈ
ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਮੱਧ ਦਿਨ 'ਤੇ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਦਸ੍ਥਾਨ੍ਸਾ ਸੁष੍ਵਾਪ ਚ ਦੇਵਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਤੇ ਦੇਵੀ ਸੁੱਤੀ ਪਈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਮਸ਼ੁਚਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੋਂਤਰਂ ਤਦਮਨ੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਸਮਝਿਆ।
ਗਰ੍ਭਂ ਨਿਹਨ੍ਤੁ ਵੈ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ ਹਿ ਦੋषੋ ऽਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਗਲਤੀ ਲੱਗੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਪਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਭਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮ ਗਰ੍ਭੋ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਵਜ੍ਰਣਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਮਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਨੂੰ ਸੌ ਜੋੜਾਂ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਨਾ ਛੇਦੋ।
ਮਾਰੋਦ ਮਾਰੋਦ ਇਤਿ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਰੋ ਨਾ, ਰੋ ਨਾ—ਇੰਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਰਭ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਕੁਲਿਸ਼ੇਨ ਬਿਭੇਦੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦਿਤਿਰਬੁਧ੍ਯਤਾ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਪਈ।
ਨਿष੍ਪਪਾਤ ਤਤੋ ਵਜ੍ਰੀ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਗੌਰਵਾਤ੍
ਫਿਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵਿ ਸੁਪ੍ਤਾਸਿ ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾ
ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਭਿਨ੍ਨਵਾਨਹਮੇਤਂ ਤੇ ਬਹੁਧਾ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਫ਼ ਕਰ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਨੁਨਯਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਨਾਪਰਾਧੋ ऽਸ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਬਲ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੁ ਕृਤਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਮੇ ਕੁਤਃ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਲਈ ਕੀ ਲਾਭ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਾਨਿਮਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤੁ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਮੇਰੇ ਇਹ ਸੱਤ ਪਵਨ-ਵਾਹਕ ਪੁੱਤਰ ਜਗ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਾਸ੍ਕਰੇ
ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹੇषੁ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਚੈਵ षष੍ਠਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਪੰਜਵਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਛੇਵਾਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤਾਨੇਤੇ ਵਿਚਰਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅੱਜ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਕਨ੍ਧ ਆ ਮੇਘੇਬ੍ਯੋ ਯ ਆਵਹਃ
ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।