ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੌ ਤੌ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਜੌ ਸ੍ਮृਤੌ
ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਉਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਪृਥਗਾਸਨਮ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨਾਮਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਖਰੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯ ਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਸ ਸਮृਤਃ
ਉਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚੈਵ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੈਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ऋषਿਭਿਦੇਂਵਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਸਨਾਨ੍ਯੁਪਕॢਪ੍ਤਾਨਿ ਸੌਵਰ੍ਣਾਨਿ ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਵੈ
ਪੰਜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਮੁਖ੍ਯਰ੍ਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਾਨ੍ਯੁਪਕਲ੍ਪਯਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਉਹ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ।
ਨਿषਸਾਦ ਸਗਰ੍ਭੋ ऽਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਸੀਨਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸ ਚ
ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ऋषਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਧਿਤਾ ਰੱਖਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ऽਨੁਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਂਹਿਕਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਨੁਜਾ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ
ਦੈਤ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੁष੍ਟਂ ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਰੇਣ ਤੁ
ਦੈਤ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵਰਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ।
ਯੋਗਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਦਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਵਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਚਾਰਣੈਃ
ਦਾਨਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਚਾਰਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨੁਜਜ੍ਞੇ ਸਾਂਤਰਂ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਹੀ ਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵਮੇਵ ਤੁ
ਹੁਣ ਆ, ਵਚਨ ਦੇ ਦਿਉ; ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਪਿ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਦੈਤ ਨੇ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ ਏਵ ਤਪਤਿ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਆਪ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ।
ਸ ਗੋਪਾਲੋ ऽਵਿਪਾਲਸ਼੍ਚ ਕਰ੍षਕਸ਼੍ਚ ਸ ਏਵ ਹ
ਉਹ ਹੀ ਗੋਪਾਲ ਹੈ, ਗਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਹ ਹੀ ਹੈ।
ਨੇਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਗੋਪਯਿਤਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਾਜਕਃ ਸ ਤੁ
ਉਹ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਖਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਹ ਹੀ ਹੈ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ऽਸਾਵਤੋ ਭੂਯੋ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਦੈਤ ਦੀ ਐਸੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੁਣੋ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਤਃ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਿਹ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੈ ਤਸ੍ਯੈ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਰਾਤ੍ਤੁ ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨ੍ਮਾਸ੍ਯ ਨਰਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਵੇਲਾਯਾਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤ ਸ੍ਤਪਸੋ ਵਿਭੁਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮਹਾਨ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਨਖੈਰ੍ਬਿਭਦ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਾਰ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਾ ਨਖਾ ਇਤਿ
ਉਹ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਭਾਵੇਂ ਨਖ ਗੀਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ, ਉਹ ਨਖ ਹੀ ਹਨ।
ਸ਼ਂਬਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਲਨਾਭਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸ਼ੰਬਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਕਾਲਨਾਭਾ ਵੀ—
ਹਿਰਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਾਃ
ਇਹ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਸ ਸ਼ਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯੇ
ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।