ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਮਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਤਤ ਉਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫਿਰ ਕਾਰਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼ੇਨ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਮਨੋਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇਨ੍ਤਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਮਨੁ ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪੁਨਃ ਸ ਵੈ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨੁ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਔਤ੍ਤਮੇ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਾਪਿ ਹ੍ਯਜਿਤਸ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਤਤਮ ਜਾਂ ਅੰਤਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਜਿਤ ਮੁੜ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮਸਸ੍ਯਾਤਰੇ ਚਾਪਿ ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਨਰੇਵ ਹਿ
ਤਾਮਸ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ ਚਾਪਿ ਹਰਿਰ੍ਦੇਵੇਃ ਪੁਨਸ੍ਤੁ ਸਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹਰੀ ਮੁੜ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਰੀਚਾਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਦਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦੈਵਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇष੍ਵਤੀਤੇषੁ ਯਾਭਿਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਪਿਛਲੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਯਸ੍ਯਾਂਸ਼ੇਨਾਮਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਮਰ, ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਯਦ੍ਵਿਭੂਤਿਮਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦੂਰ੍ਜਿਤਮੇਵ ਵਾ
ਜਿਸ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ,
ਸ ਏਵ ਜਾਯਤੇਂऽਸ਼ੇਨ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੇਦਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਦ੍ਯੁਸਦਾਮਿਹ
ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਦਿਵ ਸਦਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪੋਹਯਨ੍ਤ੍ਯਂ ਸ਼ੈਰੀਸ਼੍ਵਰਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ
ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਤਾਨੁਵਾਦਿਨਾ ਮਾਦ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਭੂਤਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਲੇ ਜੀਵਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਨੁਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਨਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਖਲਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਾਂਚ ਕੇ, ਉਹ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖ਼ਰਾਬਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਰੋਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਧਿਕਰਣੈਰਤੈਰ੍ਯਥਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਨਿਦਰ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਇਹ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾਂ ਮਹਤਾਂ ਤੇ ਹਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰੋ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ।
ਬਾਲਿਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਦੈਵਤਾਨਿ ਪ੍ਰਭਾਗਸ਼ਃ
ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੋਗਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਂਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਸਂਹਰੇਤ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣਾਨਿਵ
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਰੀਰਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇष੍ਵਿਹ
ਇੱਥੇ ਹਰ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤਿਸ਼੍ਚ ਸੁਚਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯਾਕੂਤਿਃ ਕੂਤਿਰੇਵ ਚ
ਚਿਤੀ, ਸੁਚਿਤੀ, ਆਕੂਤੀ ਅਤੇ ਕੂਤੀ ਵੀ।
ਦਾਰਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸਂਬਨ੍ਧਂ ਵਿਤਤ੍ਯ ਯਜਤੇਤਿ ਚ
ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤਾ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਵੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਤ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਪਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਮੇष੍ਵਂਵਾਵਨ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਦੋषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਜੁਗੁਪ੍ਸਂਤਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਚ ਨਿਃਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਮਾਭਵਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤੀ ਆਈ, ਉਹ ਨਿਰਸਾਰ ਤੇ ਨਿਰਮਮ ਹੋ ਗਏ।
ਅਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਕਾਮਂ ਚ ਹਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਵੈ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਧਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਐਸੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਤਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁ ਕੋਪਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥਮਿਹ ਯੂਯਂ ਵੈ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਥ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਉਤਪਤੀ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।