ਵੈਰਣ੍ਯਾਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੈਰਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਵਚਸ੍ਤਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਾ ਨਾਰਦੇਨ ਹ
ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਵਚਨ ਨਾਰਦ ਨੇ ਹੀ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਪਦਵੀਂ ਚੈਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸਾ ਯਥਾਵਦਨੁਸ਼ਾਸਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਅਕਲ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਯਮਲਿਪ੍ਸਵਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਵਧਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਜੋ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਤੁਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਰਦਂ ਨਾਸ਼ਮੇਹੀਤਿ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਵਸੇਤਿ ਚ
ਨਾਰਦ ਇੱਥੇ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ।
षष੍ਟਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਸृਜਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵੈਰਣ੍ਯਾਮੇਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਵੈਰਣੀ ਵਿੱਚ ਸਠ ਵਧੀਆ ਕੁੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਃ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਧਰਮ, ਸੋਮਾ ਭਗਵਾਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਮਾਨ੍ਧਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾਸ਼੍ਚ ਭਵਤ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਨਾਮੀ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਗ੍ਰੂਹਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂऽਤਰੇ
ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਵਸੁਰ੍ਜਾਮਾਲਂਬਾ ਭਾਨੁਰ੍ਮਰੁਤ੍ਵਤੀ
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਵਸੁਰਜਾਮਾ, ਲੰਬਾ, ਭਾਨੁ ਤੇ ਮਰੁਤਵਤੀ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ ਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ਦਦੌ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਸ ਪਤਨੀਆਂ ਦੱਖ ਨੇ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦੈਵਜ੍ਞਾਃ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਰੀਰਸ੍ਤੇ ਸਮृਤਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇष੍ਵਿਹ
ਇਹ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਵਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਆਕੂਤਿਃ ਕੂਤਿਰੇਵ ਚ
ਵਿੱਤੀ, ਵਿਵਿੱਤੀ, ਆਕੂਤੀ ਅਤੇ ਕੂਤੀ—
ਨਾਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਿਤਾਨਿ ਚ
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਵੈ ਤੁषਿਤਾਃ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵੋਤ੍ਤਮੇ ਪੁਨਃ
ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਆ, ਉਤਮਾ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।
ਤੇ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਨਾਮ੍ਨਾ ਛਨ੍ਦਜਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੁਰਾਃ
ਉਹ ਸਾਧਿਆ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਚੰਦ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਸੁਰਾ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਨੁਸੂਯਨ੍ਤੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਮਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁषਿਤਾ ਨਾਮ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮੂਚੁਰ੍ਵੈ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇਂऽਤਰੇ
ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਸਮੇਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਏਤਾਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਵਯਂ ਸਾਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਸਾਧਿਆ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਧਿਆ ਬਣ ਗਏ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਨਰਨਾਰਾਯਣੋ ਤਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਪੁਨਰੇਵ ਹਿ
ਉਥੇ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਫਿਰ ਜਨਮੇ।
ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇਂऽਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸ੍ਤਾਂ ਤੌ ਤੁषਿਤਾਸੁਤੌ
ਪਿਛਲੇ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਰਹੇ।
ਮਨੋ ऽਨੁਮਨ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚ ਨਰੋ ऽਪਾਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਮਨਸ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਣ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਨਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਪਾਨ ਹੈ।
ਵਿਭੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਭੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਾਧ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਵਿਭੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਜਨਮੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਧਿਆ ਹੋਏ।
ਨਾਮਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਪੁਨਸ੍ਤਾਨਿ ਤੁषਿਤਾਨਾਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਫਿਰ ਸੁਣੋ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਰਸੋ ਘ੍ਰਾਣਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨਸ੍ਤਥਾ
ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੁਣਨਾ, ਸਵਾਦ, ਸੁੰਘਣਾ, ਛੂਹਣਾ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮਨ ਵੀ—
ਵਸੋਸ੍ਤੁ ਵਸਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਨਾਮਨੁਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਵਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।