ਏਤੇ ਵਤ੍ਸਵਿਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚ ਦੋਗ੍ਧਾਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਹਨ ਖਾਸ ਵੱਛੇ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਵੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੁਗ੍ਧਾ ਪੁਰਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਦਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ—
ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ऽਧੁਨਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਹੁਣ—
ਉਤ੍ਤਮੇਨ ਤੁ ਤੇਨਾਪਿ ਦੁਗ੍ਧਾ ਦੇਵਾਨੁ ਜੇਨ ਤੁ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਮੇ ਪृਥ੍ਵੀ ਤਾਮਸਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਪੁਨ: ਪੰਜਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਤਾਮਸ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਚਾਰਿष੍ਟਵਸ੍ਯ ਵੈ षष੍ਠੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰਿਸ਼ਟ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਚਾਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਦਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ—
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ऽਤੀਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ,
ਏਤੈਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਪੁਰਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਵ੍ਯਤੀਤੇष੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਵੈ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਅਤੀਤਾਨਾਗਤੇष੍ਵਿਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥੋਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ऽਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਿਪਾषਨੌ
ਪ੍ਰਥੂ ਦੇ ਦੋ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜਨਮ ਲਏ।
ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਤ੍षਡਾਗ੍ਨੇਯੀ ਧਿषਣਾਜਨਯਤ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣਿਆ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਗ੍ਰਾਃ ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹ੍ਯਸੌ
ਉਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਮਹਤਸ੍ਤਪਸਃ ਪਾਰੇ ਸਵਰ੍ਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਵਰਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਜਨਮਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਨਾਮ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਧਨੁਰਵੈਦ ਦੇ ਪੂਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲੇਸ਼ਯਾਃ
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਅਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਮਾਵਬ੍ਰੁਰ੍ਬਭੂਵਾਥ ਪ੍ਰਜਾਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਾ ਸੀ, ਰੁੱਖ ਅਣਕਾਬੂ ਵਧ ਗਏ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਘਟ ਹੋ ਗਈ।
ਨਾਸ਼ਕਨ੍ਮਾਰੁਤੋ ਵਾਤੁਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਖਮਭਵਦ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਹਵਾ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕੀ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਪਸਾ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਉਨ੍ਮੂਲਾਨਥ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾਯੁਰਸ਼ੋषਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜਿਆ, ਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੁਮਕ੍ਸ਼ਯਮਥੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ਛਿष੍ਟੇषੁ ਸ਼ਾਖਿषੁ
ਜਦ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਡਾਲੀਆਂ ਹੀ ਬਚੀਆਂ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਲੋਕਸਂਤਾਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਜਗਤ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਲਈ ਸਚਾ ਉਦੇਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਯਾਂ ਜਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾਮਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤੌ
ਰੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ; ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਹੋਣ ਦਿਓ।
ਭਵਿष੍ਯਜ੍ਜਨਤਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਧृਤਾ ਗਰ੍ਭੇਣ ਵੈ ਮਯਾ
ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਤੁ ਵੋ ਹ੍ਯੇषਾ ਸੋਮਗਰ੍ਭਾ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾ
ਇਹ ਔਰਤ, ਜਿਸਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ।
ਅਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦਕਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾਗ੍ਨਿਸਮੋ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਂਵਰ੍ਦ੍ਧਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਏਗਾ।
ਸਂਤ੍ਦृਤ੍ਯ ਕੋਪਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਃ ਪਤ੍ਨੀਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਾਰਿषਾਮ੍
ਉਹ ਵ੍ਰੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ।