ਗਣਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮੇਕੈਕੋ ਹ੍ਯष੍ਟਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਟੋਲੀ ਅੱਠ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮਨ੍ਤਾਨੁਮਨ੍ਤਾ ਚ ਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਸੁਮਨਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ਼੍ਚ ਵਨੇਨਃ ਸੁਪ੍ਰਚੇਤ੍ਸੌ
ਸੁਮਨਸ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਨੇਨ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਚੇਤਸ—
ਵਿਜਯਃ ਸੁਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਸ੍ਯੋਦੌ ਤਥੈਵ ਚ
ਵਿਜਯ, ਸੁਜਯ, ਮਨਸਯੂ ਤੇ ਉਦ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ.
ਭਵ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਦੇਵਾਃ ਪृਥੁਕਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਭਵਿਆ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਪ੍ਰਥੁਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ.
ਸਤ੍ਕृਤਃ ਸਤ੍ਯਦृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਜਿਗੀषੁਰ੍ਵਿਜਯਸ੍ਤਥਾ
ਸਤਕ੍ਰਿਤ, ਸਤਯਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜਿਗੀਸ਼ੂ ਤੇ ਵਿਜਯ ਵੀ ਹਨ.
ਲੇਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮਤਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਲੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ.
ਧ੍ਰੁਵੋ ਧ੍ਰੁਵਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਅਤ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਧ੍ਰੁਵ, ਧ੍ਰੁਵਕਸ਼ਿਤੀ, ਅਤਿਉਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੀਰਯਵਾਨ.
ਮਨੋਜਵੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਦਾਭਵਤ੍
ਮਨੋਜਵ ਤੇ ਮਹਾਵੀਰਯ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੀ.
ਸੁਧਾਮਾ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸ਼ਿष੍ਠੋ ਵਿਰਜਾਸ੍ਤਥਾ
ਸੁਧਾਮਾ, ਕਸ਼ਯਪ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੇ ਵੀਰਜਾ ਵੀ ਹਨ.
ਮਧੁਰਾਤ੍ਰੇਯ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇਂऽਤਰੇ
ਮਧੁਰਾਤ੍ਰੇਯ—ਇਹ ਸੱਤ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਇੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਸਨ.
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੁਦਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼ਚੇਤਿ ਤੇ ਨਵ
ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਤ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸ਼ਚੀ—ਇਹ ਨੌ ਹਨ.
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਹ੍ਯੇਤੇ षष੍ਠਂ ਚੈਵ ਤਦਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਹਨ.
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਇੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਸਥਾਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ—
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਯੇ ऽਪ੍ਯਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਏ ਹੋਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ.
ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਸਂਭੂਤਃ ਪृਥੁਰ੍ਵੈਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੀ ਵੈਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਥੂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ.
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰਮਤ੍ਰਿਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਅਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇਨ ਮਨੁਨਾ ਦਤ੍ਤੋ ऽਤ੍ਰੇਃ ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ ਨੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਨ ਲਈ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
षष੍ਠਂ ਤਦਨੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਉਪੋਦ੍ਧਾਤੇਨ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਛੇਵਾਂ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕਰਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੂਨृਤਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ, ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ, ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਯਾਂ ਵੈ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦੋ ऽਜਨਯਤ੍ਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਧਰੂਵ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ।
ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮੇ ਪੌਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਸ੍ਯ ਤੁ
ਪਹਿਲੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦਾ ਪੌਤਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜੋਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਤਿਮਾਤ੍ਰਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਮਹਿਮਾਨਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਖ ਕੇ,
ਅਹੋ ऽਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਮਹੋ ਸ਼੍ਰੁਤਮਹੋ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਵਾਹ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ! ਵਾਹ, ਉਸ ਦਾ ਗਿਆਨ! ਵਾਹ, ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ!
ਦ੍ਰੁਵੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਮਾਸਕ੍ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਃ
ਧਰੂਵ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਂ ਛਾਯਾਮਾਹ ਵੈ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਭਵਨਾਰੀਤਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਵਨਾਰੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਸਂਹਨਨਾ ਛਾਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਛਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।