ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਚਰਕਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਂਹਿਤਾ ਵਾਦਿਨੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਚਰਕਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਕਿਂ ਚੀਰ੍ਣਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਹੇਤੋਸ਼੍ਚਰਕਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭੇਜਿਰੇ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਚਰਕਾ ਬਣੇ?
ਮੇਰੁਪृष੍ਠਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੈਸ੍ਤਦਾ ਤ੍ਵਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵੈ ਸਮਯੋ ਨਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਹ ਸਾਡਾ ਨਿਰਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਰ ਸਂਧਿਃ ਕृਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਥ ਸਮਾਨੀਯ ਸ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਬ੍ਰੂਤ ਕਾਮਂ ਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
ਬਲੇਨੋਤ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਭਾਵਿਤਃ
ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਠਾ ਲਵਾਂਗਾ।
ਉਵਾਚ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾਧੀਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਪਯਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ।'
ਰੁਧਿਰੇਣ ਤਥਾਕ੍ਤਾਨਿ ਚ੍ਛਰ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਰਕਤ ਨਾਲ ਲਗਪਗ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਗਲ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ,
ਸੂਰ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਦੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਹਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਤੁष੍ਟਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਤਯੇ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਰਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜੂਂष੍ਯਧੀਯਤੇ ਤਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹ ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਤੁ ਯੈਸ਼੍ਚੀਰ੍ਣਾ ਚਰਣਾਚ੍ਚਰਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਰਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਕਰਕੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਚਰਕਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਾਜਿਨਸ੍ਤੁ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਚਰਕਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਹੁਣ ਵਾਜਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਸ੍ਤੁ ਸਾਪਤ੍ਯੋ ਵੈਧੇਯਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਬੌਦ੍ਧਕੌ
ਮੱਧਯੰਦੀਨ ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਧਿਆ ਅਤੇ ਅਧਬੌਧਕ ਵੀ ਹਨ।
ਆਵਟੀ ਚ ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰੋ ਵੈਣੋਯਃ ਸਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਆਵਟੀ, ਪੁੰਡਰ, ਵੈਣੋਯ ਅਤੇ ਸਪਰਾਸ਼ਰ ਵੀ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮੇਕਾਧਿਕਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਯਜੁषਾਂ ਯੇ ਵਿਕਲ੍ਪਕਾਃ
ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਓ।
ਸੁਮਨ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਤ੍ਵਾਨਂ ਪੁਤ੍ਰਮਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ਪੁਨਃ
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਿਖਾਇਆ।
ਸ ਸਹਸ੍ਰਮਧੀਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸੁਕਰ੍ਮਾਪ੍ਯਥ ਸਂਹਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਅਨਧ੍ਯਾਯੇष੍ਵਧੀਯਾਨਾਂਸ੍ਤਞ੍ਜਘਾਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਹੀ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋਵਰਂ ਸੋ ऽਥ ਪੁਨਰ੍ਦਦੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧੀਯਾਤਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਂਹਿਤਾ ਉਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਣ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਕਰ੍ਮਾਣਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਵਾਸਵ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਭਵਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ ਪੌष੍ਯਞ੍ਜਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਦਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਅਧ੍ਯਾਪਯਤ ਪੌष੍ਯਾਞ੍ਜਿਃ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੁਸਂਹਿਤਾਃ
ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅੱਧ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਕੌਸ਼ਿਲ੍ਯਃ ਸਂਹਿਤਾਨਾ ਮਧੀਤਵਾਨ੍
ਕੌਸ਼ਿਲਿਆ ਨੇ ਪੰਜ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਲੀਆਂ।
ਪੌष੍ਯਞ੍ਜਿ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਭੇਦਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸੁਣੋ।
ਸਕੋਤਿਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਸਹਾਃ ਸੁਨਾਮਾ ਚੈਤਾਨ੍ਭੇਦਾਨ੍ਵਿਤ੍ਤਲੌਗਾਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤੁ
ਸਕੋਟੀਪੁਤ੍ਰ, ਸੁਸਹਾ, ਸੁਨਾਮਾ ਅਤੇ ਵਿਟਲੌਗਾਖਸ਼ਿਨਾ—ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ੁਮੇਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਔਰਸਃ ਸ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਕੁਸ਼ੁਮਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।