ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ।
ਅਥ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਸਜਗ੍ਰਾਹ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵੈਦ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪੈਲਮੇਤੇषਾਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਲ ਚੌਥਾ ਸੀ ਤੇ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਪੰਜਵਾਂ ਸੀ।
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਂ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਮੇਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੂੰ ਯਜੁਰ ਵੈਦ ਦਾ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਥੈਵਾਥਰ੍ ਵਵੇਦਸ੍ਯ ਸੁਮਨ੍ਤੁਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਥਰਵ ਵੈਦ ਲਈ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਮੰਤੁ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਮਾਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਭਗਵਾਨੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਤੇ ਭਗਵਾਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਾਤੁਰ੍ਹੇਤ੍ਰਮਭੂਤ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਸਟਹੂਡ ਬਣੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਔਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਸਾਮਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਥਰ੍ਵਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਮ ਵੈਦ ਨਾਲ ਔਦਗਾਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਅਥਰਵ ਵੈਦ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਪਦਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਹੋਤृਕਂ ਕਲ੍ਪਯਤ੍ਤੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਯਜੁਰ ਵੈਦ ਨਾਲ ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਰਾ੫ਸ੍ਤ੍ਵਥਰ੍ਵਵੇਦੇਨ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਕਾਰਯਤ੍
ਅਥਰਵ ਵੈਦ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਪੁਰਾਮਸਂਹਿਤਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁਰਾਣ ਸੰਹਿਤਾ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਯਜਨਾਤ੍ਸ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦ ਇਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਜੁਰ ਵੈਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤੇਨੋਦ੍ਧਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਉਹ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੈਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—
ऋਚੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪੈਲਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਧਾ ਪੁਨਃ
ਪੈਲ ਨੇ ਰਿਗ ਵੈਦ ਦੀਆਂ ਰਿਚਾਵਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮਤ੍ਤਯੇ ਚੈਕਾਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਬਾष੍ਕਲਾਯ ਚ
ਇੱਕ ਇੰਦਰਪ੍ਰਮੱਤ ਲਈ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਬਾਸ਼ਕਲ ਲਈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯਾ ਮਾਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਾਭਿਰਤਾਨ੍ਹਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰੀਂ ਤृਤੀਯਾਂ ਤੁ ਯਾ੫ਵਲ੍ਕ੍ਯਾਮਥਾਪਰਾਮ੍
ਤੀਜੀ ਪਾਰਾਸਰ ਲਈ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਯਾਜ਼ਵਲਕਯ ਲਈ।
ਅਧ੍ਯਾਪਯਨ੍ਮਹਾਭਾਗਂ ਮਾਣ੍ਡੂਕੇਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਮਾਂਡੂਕ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸਤ੍ਯਸ੍ਰਵਾਃ ਸਤ੍ਯਹਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਮਧ੍ਯਾਪਯਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਸਰਵਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ ਤੇ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਨੁਯਾਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਬਾष੍ਕਲਿਸ਼੍ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਇਤਿ ਸ਼ਾਖਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਾਃ
ਬਾਸ਼ਕਲ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਥਾਪਕ ਸਨ।
ਜਨਕਸ੍ਯ ਸ ਯਜ੍ਞੇ ਵੈ ਵਿਨਾਸ਼ਾਮਗਮਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਨਕ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਆ ਗਿਆ।
ਜਨਕਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਤੁ ਕਥ ਵਾਦਾਭ੍ਯਜਾਯਤ
ਜਨਕ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਿੱਚ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਉਠਿਆ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਤਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਤ੍ਰ ਵਿਦਿਤਂ ਤਵ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ऋषੀਣਾਂ ਹਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਥੇ ਆਏ।
ਆਗਤਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਤਸ਼ੁਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਜਨਾਧਿਪਃ
ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸੀਸ੍ਛ ਮੁਨੀਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ, ਰਤਨ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯਦੇਤਦਾਹृਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਯੋ ਵਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਈ ਗਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ—