ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਵੈ ਪਰਮਾਯੁਸ੍ਤਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮਨੁੱਖ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਯਨਾਸਨਭੋਜਨੈਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਣ, ਬੈਠਣ ਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦਾ ਵੈ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭृਤ੍ਯਾ ਏਤੇ ਹ੍ਯਸੁਭृਤੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਯਾਵਿਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਲੋਕ ਛਲ-ਕਪਟ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਬਲਤ੍ਵਂ ਚ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਹ੍ਯੁਪਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹੋਦਰ੍ਕੇ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਦਾਨਮੂਲਵਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਹਨੇਰੀ ਵਿੱਚ, ਦਾਨ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧਰਮ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਦਾ ਹ੍ਯਲ੍ਪਫਲਾ ਭੂਮਿਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਫਲਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਵਧੀਆ ਫਲ ਘੱਟ ਦੇਵੇਗੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਫਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭਿਵਾਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗਾ।
ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਆਉਣ ਤੇ, ਔਰਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਣਗੀਆਂ।
ਯਤਯਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਹਵੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਣਿਜਕਾਸ਼੍ਚਾ ਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਧਮੇ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਪਾਰੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਕੁਸ਼ੀਲਚਰ੍ਯਾਪਾਖਣ੍ਡੈਰ੍ਵ੍ਯਾਧਰੂਪੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਦੁਨੀਆ ਝੂਠੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਪਟ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਬਾਹੁਯਾਚਨਕੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਕੇ ਭਿਖ ਮੰਗਣਗੇ।
ਨ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਯੁਗ ਦੇ ਘਟਣ ਤੇ, ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਰਕੇ ਭਲਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਵਸੁਮਤੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਜਮੀਨ, ਸੁੰਨੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਪਰਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਵਿਮਰ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਲੋਕ ਪਰਾਈਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣਗੇ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਚੇष੍ਟਨਾ ਧੂਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਚਲਾਕ ਲੋਕ ਸਾਰੀ ਲਾਜ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਣਗੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਾ ਜਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਃ
ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗੇਰੂਏ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸਸ੍ਯਚੋਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਚੈਲਾਪਹਾਰਿਣਃ
ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਚੋਰ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਚੋਰ ਵੀ ਹੋਣਗੇ।
ਜ੍ਞਾਨਕਰ੍ਮਮ੍ਯੁਪਰਤੇ ਲੋਕੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਰੁਕ ਜਾਣਗੇ, ਦੁਨੀਆ ਸੁਸਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤਥਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ-ਸਾਲਮਤੀ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੁਃਖੇਨਾਭਿਪ੍ਲੁਤਾਨਾਂ ਚ ਪਰਮਾਯੁਃ ਸ਼ਤਂ ਤਦਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤੇ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕੇਵਲਾਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਦੀ ਥਾਂ ਅਧਰਮ ਹੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਿਮਸ਼੍ਚਨ੍ਯੇ ਤੀਰ੍ਥਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ऽਪਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਚਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਤੇ ਵੈ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਯਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।